ارزیابی کارایی ساختار درآمدی شهرداری زنجان در تحقق درآمدهای پایدار با استفاده از تحلیل پوششی داده ها (DEA)

پایداری مالی شهرداری ها به عنوان یکی از پیش نیازهای حکمرانی شهری کارآمد، وابستگی مستقیمی به کارایی ساختار درآمدی آن ها دارد. در این چارچوب، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی میزان کارایی واحدهای درآمدی شهرداری زنجان در تحقق درآمدهای پایدار و شناسایی منابع ناکارایی، با بهره گیری از روش تحلیل پوششی داده ها (DEA) انجام شده است. واحدهای اصلی درآمدی شهرداری به عنوان واحدهای تصمیم گیرنده در نظر گرفته شدند و کارایی آن ها بر اساس مدل های بازده ثابت به مقیاس (CCR)، بازده متغیر به مقیاس (BCC) و شاخص کارایی مقیاسی مورد سنجش قرار گرفت. متغیرهای ورودی شامل هزینه های وصول درآمد، نیروی انسانی تخصصی، هزینه های اداری و زمان وصول مطالبات و متغیرهای خروجی شامل میزان درآمد تحقق یافته، سهم درآمدهای پایدار و درصد تحقق بودجه مصوب بوده است. نتایج نشان داد تنها بخشی از واحدهای درآمدی به مرز کارایی فنی دست یافته اند، در حالی که سایر واحدها با شکاف معناداری نسبت به سطح بهینه فعالیت می کنند. تحلیل کارایی مدیریتی بیانگر آن است که بخش مهمی از ناکارایی ها ناشی از ضعف در فرآیندهای اجرایی، عدم تناسب میان منابع مصرفی و خروجی های مالی و ناهماهنگی در مقیاس فعالیت است. همچنین وابستگی برخی واحدها به درآمدهای ناپایدار، ثبات مالی و قابلیت پیش بینی پذیری بودجه شهری را با چالش مواجه ساخته است. نتایج هدف گذاری اصلاحی نشان می دهد که از طریق بازمهندسی فرآیندهای وصول، بهینه سازی مقیاس فعالیت و تقویت سهم درآمدهای پایدار می توان کارایی ساختار درآمدی شهرداری زنجان را به طور معناداری ارتقا داد. این پژوهش چارچوبی تجربی برای تصمیم گیری مبتنی بر داده در مدیریت مالی شهری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تحلیل پوششی داده ها ، کارایی درآمدی ، شهرداری زنجان ، درآمد پایدار ، مدل های CCR و BCC