نقش روان شناسی محبت در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش روان شناسی محبت در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با استفاده از روش مطالعه اسنادی و مروری انجام شده است. در این مطالعه، منابع علمی مرتبط با روان شناسی محبت، حمایت عاطفی معلمان و والدین، و تاثیر آن بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. روند پژوهش شامل گردآوری داده ها از مقالات، کتاب ها و پژوهش های پیشین و سپس تحلیل محتوای آن ها برای شناسایی الگوهای موثر در بهبود یادگیری بوده است. مدل تحلیل مطالب در این پژوهش بر پایه تحلیل کیفی و مقایسه نتایج تحقیقات پیشین شکل گرفته است. یافته ها نشان داد که محبت، توجه عاطفی و ایجاد رابطه حمایتی میان معلم، والدین و دانش آموز می تواند موجب افزایش انگیزه، کاهش اضطراب تحصیلی و تقویت اعتماد به نفس در دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری شود. همچنین نتایج بیانگر آن است که محیط آموزشی همراه با محبت و درک عاطفی، زمینه بهبود تمرکز، مشارکت در فعالیت های درسی و پیشرفت تحصیلی این دانش آموزان را فراهم می کند. در مجموع، به کارگیری اصول روان شناسی محبت در محیط های آموزشی می تواند به عنوان یکی از راهکارهای موثر در ارتقای عملکرد تحصیلی و سازگاری آموزشی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

روان شناسی محبت ، عملکرد تحصیلی ، اختلالات یادگیری ، حمایت عاطفی ، انگیزش تحصیلی