مدیریت هیجانات کلاس وحمایت از دانش آموزان نیازمند توجه با محوریت بازخورد مثبت

پژوهش حاضر با هدف بررسی راهکارهای مدیریت هیجانات کلاس درس و حمایت از دانش آموزان نیازمند توجه با تاکید بر بازخورد مثبت انجام گرفته است. در این مطالعه، تلاش شد تا نقش معلم در هدایت هیجانات فردی و گروهی دانش آموزان در فضای یادگیری، از دیدگاه روان شناسی تربیتی و تعاملات بین فردی مورد تحلیل قرار گیرد. روش پژوهش به کاررفته توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از طریق مشاهده مستقیم کلاس های درس، مصاحبه با معلمان و پرسش نامه های استاندارد درباره هیجان ها و رفتارهای کلاسی گردآوری شده است. پس از تحلیل داده ها با استفاده از مدل تحلیل محتوای کیفی و بررسی همبستگی میان متغیرها، نتایج نشان داد که استفاده مستمر از بازخورد مثبت و زبان تشویقی معلم، تاثیر قابل توجهی بر کاهش تنش های هیجانی دانش آموزان و افزایش احساس امنیت روانی آنان دارد. همچنین، حمایت هدفمند از دانش آموزان کم توجه و مضطرب موجب بهبود تعامل اجتماعی و افزایش انگیزش تحصیلی ایشان گردید. بر اساس یافته ها، اجرای برنامه های آموزشی مبتنی بر آموزش مهارت های تنظیم هیجان برای معلمان و طراحی محیط یادگیری حمایت گر، ضرورتی بنیادی در ارتقای کیفیت تدریس محسوب می شود. این پژوهش در نهایت مدلی تلفیقی برای مدیریت هیجانات کلاس با محور بازخورد مثبت ارائه می دهد که قابل استفاده در برنامه های تربیت معلم و توسعه حرفه ای مدرسین خواهد بود.

کلیدواژه ها:

مدیریت هیجانات ، بازخورد مثبت ، حمایت از دانش آموزان ، محیط یادگیری ، روان شناسی تربیتی.