نقش مراقب سلامت در ارتقای سواد سلامت دانش آموزان

در سال های اخیر، ارتقای سواد سلامت دانش آموزان به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در توسعه ی پایدار نظام آموزشی و بهداشتی کشور مورد توجه ویژه قرار گرفته است. مراقب سلامت مدرسه به عنوان حلقه ی ارتباطی بین نظام سلامت و آموزش، نقشی بنیادین در شکل گیری نگرش، رفتار و مهارت های مرتبط با سلامت در میان دانش آموزان ایفا می کند. از آنجا که نوجوانان در مرحله ای حساس از رشد جسمی، روانی و اجتماعی قرار دارند، آموزش های بهداشتی هدفمند توسط مراقبان سلامت می تواند زمینه ساز پیشگیری از بیماری ها، افزایش خودمراقبتی، ارتقای بهداشت روان و بهبود کیفیت زندگی در این قشر آینده ساز جامعه شود.هدف از این پژوهش، بررسی نقش مراقب سلامت در ارتقای سطح سواد سلامت دانش آموزان و شناسایی مولفه های تاثیرگذار بر اثربخشی این نقش در مدارس متوسطه است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی–تحلیلی و با رویکرد کاربردی انجام شده است. جامعه آماری شامل مراقبان سلامت و دانش آموزان مدارس متوسطه شهری می باشد که از میان آنان نمونه ای به صورت تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد سواد سلامت و مصاحبه نیمه ساختاریافته با مراقبان سلامت بوده است.یافته ها نشان داد که بین میزان تعامل و حضور فعال مراقب سلامت در مدارس و سطح سواد سلامت دانش آموزان رابطه ای مستقیم و معنادار وجود دارد. فعالیت های آموزشی منظم، کارگاه های سلامت محور، مشاوره های فردی، و استفاده از فناوری های نوین آموزشی (نظیر رسانه های دیجیتال آموزشی) از مهم ترین عوامل موثر بر افزایش سواد سلامت دانش آموزان شناسایی شدند. همچنین، حمایت مدیران مدارس و مشارکت خانواده ها نقش تقویتی قابل توجهی در تحقق اهداف مراقبان سلامت داشت.در نتیجه می توان گفت که مراقب سلامت، نه تنها عامل انتقال دانش بهداشتی بلکه عامل تحول فرهنگی در نگرش سلامت مدار دانش آموزان است. توانمندسازی این قشر از کارکنان آموزش و پرورش از طریق آموزش های حرفه ای، افزایش منابع حمایتی، و تعامل میان بخشی میان وزارت بهداشت و آموزش و پرورش می تواند به بهبود پایدار سطح سواد سلامت در مدارس کشور بینجامد.

کلیدواژه ها:

مراقب سلامت ، سواد سلامت ، دانش آموزان ، آموزش سلامت ، ارتقای سلامت ، بهداشت مدارس ، رفتارهای خودمراقبتی