جایگاه امر به معروف و نهی از منکر در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و چالشهای اجرای آن

امر به معروف و نهی از منکر بعنوان یکی از مباحث مهم در متون اسلامی مطرح می باشد و بدلیل اهمیت و پیامدهای مهم آن بر جامعه قوانین و مقررات نیز به آن جنبه قانونی بخشیده است. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مصادیق و ضوابطی را در خصوص امر به معروف و نهی از منکر منقرر نموده است. اهتمام پژوهش حاضر بررسی جایگاه امر به معروف و نهی از منکر در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و چالش های اجرایی آن می باشد که به روش توصیفی - تحلیلی است . نتایج حاکی از آن است که امر به معروف و نهی از منکر از مصالح مهم جامعه تلقی می گردد که در قانون اساسی ضوابط و مصادیق آن از جمله حقوق اجتماعی، ولایت فقیه، قداست خانواده، وحدت جهان اسلام، امنیت قضایی و... تعیین شده است.

کلیدواژه ها:

امر به معروف ، نهی از منکر ، قانون اساسی ، حقوق ایران