بررسی اثر قصه درمانی بر کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان ابتدایی

مشکلات رفتاری دانش آموزان ابتدایی یکی از چالش های مهم نظام آموزشی است که می تواند تاثیر مستقیمی بر یادگیری، تعاملات اجتماعی و رشد شخصیتی کودکان داشته باشد. از این رو، بهره گیری از روش های روانشناختی و تربیتی موثر برای پیشگیری و کاهش این مشکلات اهمیت ویژه ای دارد. قصه درمانی به عنوان یک روش روانشناختی و آموزشی نوین، با استفاده از داستان ها و روایت های هدفمند، فرصت مناسبی برای بیان هیجانات، بازتاب تجربیات فردی و تقویت مهارت های اجتماعی کودکان فراهم می آورد. هدف این پژوهش بررسی اثر قصه درمانی بر کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان ابتدایی بود. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل انتخاب شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع ابتدایی مدارس دولتی بود که با نمونه گیری تصادفی خوشه ای، تعدادی از آن ها در گروه مداخله و تعدادی در گروه کنترل قرار گرفتند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه مشکلات رفتاری کودکان بود که از پایایی و روایی معتبر برخوردار بود. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که مداخلات قصه درمانی به طور معناداری منجر به کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان در گروه مداخله شد و تفاوت معنی داری بین گروه مداخله و کنترل مشاهده گردید. این یافته ها حاکی از آن است که قصه درمانی می تواند به عنوان یک ابزار موثر در بهبود رفتارهای کودکان و ارتقای سلامت روانی آن ها مورد استفاده قرار گیرد. با توجه به اثرات مثبت این روش، پیشنهاد می شود مربیان، معلمان و روانشناسان مدارس از قصه درمانی به عنوان بخشی از برنامه های تربیتی و پیشگیرانه در مدارس ابتدایی بهره گیری کنند.

کلیدواژه ها:

قصه درمانی ، مشکلات رفتاری ، دانش آموزان ابتدایی ، مداخلات روانشناختی ، سلامت روان کودکان