بررسی تاثیر متغیرهای عاطفی بر یادگیری دانش آموزان

در این پژوهش، نقش متغیرهای عاطفی در فرایند یادگیری دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفته است. یادگیری به عنوان یک فرایند چندبعدی، تنها محدود به جنبه های شناختی نیست، بلکه عوامل عاطفی نیز نقش تعیین کننده ای در کیفیت آن دارند. مسئله اصلی این پژوهش ناشی از این واقعیت است که در بسیاری از نظام های آموزشی، تمرکز بیشتر بر جنبه های شناختی بوده و ابعاد عاطفی مانند انگیزش، اضطراب، اعتماد به نفس و نگرش کمتر مورد توجه قرار گرفته است، در حالی که این عوامل می توانند تاثیر قابل توجهی بر عملکرد تحصیلی داشته باشند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر متغیرهای عاطفی بر یادگیری دانش آموزان بوده است. روش تحقیق از نوع توصیفی–همبستگی بوده و جامعه آماری شامل دانش آموزان یک مقطع تحصیلی بوده است که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد انگیزش، اضطراب، نگرش و آزمون پیشرفت تحصیلی بوده است. نتایج نشان داد که بین انگیزش و یادگیری رابطه مثبت و معنادار وجود دارد، در حالی که اضطراب با عملکرد تحصیلی رابطه منفی دارد. همچنین اعتماد به نفس و نگرش مثبت نیز تاثیر مثبتی بر یادگیری دانش آموزان داشته اند. در مجموع، یافته ها نشان می دهد که متغیرهای عاطفی نقش مهمی در بهبود یا تضعیف یادگیری دارند و توجه به آن ها در نظام آموزشی ضروری است.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، متغیرهای عاطفی ، انگیزش ، اضطراب ، اعتماد به نفس ، نگرش