بررسی نقش نگرش اپیکورگرایی بر شکل گیری شادی در میان کارکنان

اپیکور معتقد است غایت زندگی انسان لذت است وآدمی باید برای رسیدن به لذت تلاش کند. وی بر عدم ترس از خدا و مرگ تاکید می کند. او در جامعه ای زندگی می کرد که ترس در آن موج می زد، لذا مرگ را مساوی با معدوم شدن محض می داند؛ لذا ترس از مرگ بی معناست. او خدایان را در زندگی بشر بدون نقش می دانست و بیان می کرد که خدا در زندگی بشر هیچ نقشی ندارد. اپیکور با انکار خدا و مرگ سعی بر آن داشت که سعادت و شادی را برای افراد به ارمغان بیاورد. لذت و اصالت حس از مبانی فلسفی اپیکور می باشد که غایت زندگی را بر آن پی ریزی می کند؛ لذا برای رسیدن به این سعادت و شادی تلاش می کرد تا مبانی کلامی خود را نیز بر انکار خدا و معدومیت انسان با مرگ قرار دهد تا به لذت دست یابد. در این مطالعه تلاش می شود تا اولا به بررسی تفکر لذت گرایی اپیکور پرداخته شود و ثانیا اثرات این نوع نگرش بر شکل گیری احساس شادی در کارکنان شرکت نفت را بررسی گردد.

کلیدواژه ها:

اپیکورگرایی ، شادی ، لذت گرایی ، شرکت نفت