طراحی و تحلیل کنترل مقاوم در سیستم های غیرخطی با در نظر گرفتن عدم قطعیت پارامترها

کنترل مقاوم در سیستم های غیرخطی یکی از حوزه های مهم و چالش برانگیز در مهندسی کنترل است که هدف آن حفظ پایداری و عملکرد مطلوب سیستم در حضور عدم قطعیت های پارامتری، اغتشاشات خارجی و تغییرات ساختاری می باشد. در بسیاری از سیستم های واقعی، رفتار غیرخطی و عدم دقت در مدل سازی موجب می شود که روش های کنترل کلاسیک کارایی محدودی داشته باشند. از این رو، طراحی کنترل کننده هایی که بتوانند در برابر این عدم قطعیت ها مقاوم باشند، اهمیت ویژه ای پیدا می کند. این مقاله به بررسی طراحی و تحلیل کنترل مقاوم برای سیستم های غیرخطی با در نظر گرفتن عدم قطعیت پارامترها می پردازد و ضمن مرور مفاهیم بنیادین، به معرفی رویکردهای تحلیلی و طراحی مبتنی بر روش های مدرن کنترل می پردازد. همچنین، نقش مدل سازی عدم قطعیت، پایداری لیاپانوف و روش های مبتنی بر کنترل تطبیقی و مقاوم مورد بررسی قرار گرفته و نشان داده می شود که چگونه می توان با ترکیب این ابزارها به طراحی سیستم های پایدار و قابل اعتماد دست یافت. نتایج تحلیل ها بیانگر آن است که کنترل مقاوم می تواند عملکرد سیستم را در شرایط عدم قطعیت به طور قابل توجهی بهبود دهد.

کلیدواژه ها:

کنترل مقاوم ، سیستم های غیرخطی ، عدم قطعیت پارامتری ، پایداری لیاپانوف ، کنترل تطبیقی ، طراحی کنترل