بررسی و اهمیت هماهنگی در شرایط اضطراری و بحرانی بین سازمان ها

مشکل هماهنگی در شرایط اضطراری و بحرانی ناشی از مخاطرات طبیعی و حوادث موضوع مهمی است که سالیان متمادی در این خصوص کارشناسان و پژوهشگران، سمینارها، میزگردها، همایش ها و نشریات زیادی به آن پرداخته اند. اکثر آنها به این نتیجه منطقی رسیدند که هماهنگی قوی تر بین سازمان های بشردوستانه ضروری است، پول باید به موثرترین شکل خرج شود و نهادهای هماهنگی جدیدی باید ایجاد شوند تا از عدم اتلاف انرژی عملیاتی اطمینان حاصل شود. البته پیگیری و تشدید این تلاش ها منطقی است. علاوه بر این، آگاهی فزاینده ای از نیاز به هماهنگی بین سازمان های بشردوستانه در سطوح میدانی و ستادی وجود دارد. کمیته بین المللی صلیب سرخ نه تنها به طور منظم با نهادهای عملیاتی سازمان ملل مانند کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، بلکه با جمعیت های ملی صلیب سرخ و هلال احمر و فدراسیون آنها و با سازمان های غیردولتی بزرگ نیز مشورت می کند. تبادل دائمی اطلاعات وجود دارد و برنامه های عملیاتی به طور گسترده مورد بحث قرار می گیرند. بخش هایی از برنامه ها به سایر سازمان های عملیاتی ذیصلاح واگذار می شود. کمیته بین المللی صلیب سرخ اطلاعات را با دولت ها و سازمان های بشردوستانه مختلفی که ممکن است وارد عمل شوند، به ویژه جنبش بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر و آژانس های سازمان ملل متحد، به اشتراک می گذارد. این شکل سازنده از همکاری قطعا شایسته پیگیری و توسعه است. این امر به لطف توزیع وظایف مطابق با وظایف مربوطه سازمان های مختلف مربوطه، امکان جلوگیری از دوباره کاری یا عدم پاسخگویی را فراهم می کند. اما علیرغم این تلاش ها، برخی مشکلات همچنان باقی می مانند. مشکل دیگر، فشاری است که بر سازمان های غیردولتی وارد می شود تا به عنوان ابزار سیاست های اهداکنندگان عمل کنند، بر فعالیت هایی تمرکز کنند که با حضور پررنگ در رسانه های ملی پاداش داده می شوند و دید کاملی را فراهم می کنند، در نتیجه امکانات جمع آوری کمک های مالی را افزایش می دهند و وظایف کم جذاب تر و کمتر قابل مشاهده مانند توانبخشی اضطراری و مقابله با پیامدهای میان مدت جنگ را برای دیگران باقی می گذارند.

کلیدواژه ها:

صنعت حمل و نقل ، انتشار گازهای ناشی از ترافیک ، گرد و غبار جاده ای ، فلزات سنگین