مروری بر منابع، اثرات و پیامدهای آلودگی نانوپلاستیک ها در محیط زیست

ذرات پلاستیکی در محدوده اندازه کمتر از ۱۰۰ نانومتر ممکن است به محیط آبی ساطع شوند یا در آن تشکیل شوند است که به عنوان نانوپلاستیک نامیده می شوند. نانوپلاستیک ها احتمالا ناشناخته ترین انواع پسماندهای پلاستیکی هستند که به نظر می رسد به طور بالقوه خطرناک ترین نیز هستند. این مقاله بررسی را در مورد منابع، اثرات و خطرات نانوپلاستیک ها ارائه می دهد. با این حال، هنوز شکاف های دانشی در تشخیص و تعیین کمیت نانوپلاستیک ها و همچنین مکانیسم های آزادسازی آلاینده ها، نرخ تخریب و فرآیند از پلاستیک های بزرگ به نانوپلاستیک ها و حمل و نقل نانوپلاستیک ها در طول زنجیره های غذایی وجود دارد. این چالش ها مانع از ارزیابی ریسک نانوپلاستیک ها در محیط می شود. توسعه بیشتر ارزیابی ریسک نانوپلاستیک ها و بررسی عمیق اثرات سم شناسی آن ضروری است. سطح بالای نانوپلاستیک ها ممکن است به این معنی باشد که مواد شیمیایی سمی توسط نانوپلاستیک ها حفظ می شوند و احتمالا خطر کلی را افزایش می دهند. انتشار افزودنی های نانومواد غیر پلیمری از قطعات کوچک محصول ممکن است به خطرات نانوپلاستیک ها بیافزاید. به دلیل وجود چنین آلاینده هایی، مطالعات اثر با نانوپلاستیک ها چالش های عملی خاصی را ایجاد می کند. نانوپلاستیک ها می توانند توسط موجودات زنده بلعیده شوند، در بدن آن ها انباشته شده و در طول زنجیره های غذایی منتقل شوند. نانوپلاستیک ها اثراتی بر رشد، نمو و تولید مثل ارگانیسم ها و برهم زدن متابولیسم طبیعی نشان دادند. اثرات سمی روی موجودات زنده عمدتا به خواص شیمیایی سطح و اندازه ذرات نانوپلاستیک بستگی دارد.

کلیدواژه ها:

پسماندهای پلاستیکی ، نانوپلاستیک ها ، ارزیابی خطرات سلامت ، آلودگی محیط زیست