چگونه توانستم با کمک تصاویر تولید شده توسط هوش مصنوعی، درک مفهوم یاددهی و یادگیری دانش آموزان پایه چهارم و ششم را افزایش دهم؟

در این اقدام پژوهی، مسئله ضعف در درک مفاهیم انتزاعی و محدودیت یادگیری بصری دانش آموزان پایه های چهارم و ششم ابتدایی مورد بررسی قرار گرفت. این مشکل به صورت عدم توانایی در تجسم پدیده های علمی و تاریخی، کاهش تمرکز در مواجهه با متون صرفا نوشتاری، یادگیری سطحی و حافظه محور و بی میلی به مشارکت در مباحث پیچیده مشاهده می شد؛ به گونه ای که بر کیفیت یادگیری عمیق، تفکر خلاق و انگیزه تحصیلی آنان تاثیر منفی گذاشته بود. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی راهکارهای نوین جهت عینی سازی آموزش و طراحی فعالیت های مبتنی بر هوش مصنوعی مولد تصویر برای بهبود درک بصری دانش آموزان بود. در مرحله نخست، اطلاعات از طریق مشاهده مستقیم واکنش دانش آموزان به تصاویر کتاب درسی، تحلیل نتایج آزمون های مفهومی، گفت وگو با دانش آموزان درباره چالش های ذهنی شان و مشورت با همکاران جمع آوری شد. تحلیل شواهد نشان داد عواملی مانند ایستا بودن تصاویر سنتی، بالا بودن بار شناختی مفاهیم انتزاعی و شکاف میان تخیل دانش آموز با واقعیت های علمی، در تداوم این مشکل نقش داشته اند. پس از اجرای برنامه، شواهد جدید از طریق بررسی سطح پاسخ دهی دانش آموزان به پرسش های تحلیلی، مقایسه نمرات پیش آزمون و پس آزمون، و ارزیابی میزان اشتیاق و مشارکت آن ها در پروژه های کلاسی گردآوری شد. نتایج نشان داد که کیفیت درک مفاهیم به طور محسوسی بهبود یافته، پایداری مطالب در حافظه افزایش پیدا کرده، اعتمادبه نفس دانش آموزان در تحلیل پدیده ها ارتقا یافته و نگرش آن ها نسبت به استفاده هدفمند از تکنولوژی مثبت تر شده است. با وجود محدودیت هایی مانند دسترسی به اینترنت و نیاز به نظارت مستمر بر خروجی های هوش مصنوعی، این پژوهش نشان داد که تلفیق هوش مصنوعی با فرآیند تدریس، نقش کلیدی در گذار از یادگیری سنتی به یادگیری خلاق و بصری دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری بصری ، مفاهیم انتزاعی ، پایه چهارم و ششم ، اقدام پژوهی.