نقش آموزش همیارانه در کاهش اضطراب ریاضی در بین دانش آموزان دبیرستان

اضطراب ریاضی یکی از چالش های اساسی در نظام های آموزشی به ویژه در مقطع دبیرستان به شمار می آید و می تواند عملکرد تحصیلی و نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری را به شدت تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش همیارانه در کاهش اضطراب ریاضی در بین دانش آموزان دبیرستان انجام شده است. در این مطالعه، از روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل استفاده گردید. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه دهم و یازدهم یکی از دبیرستان های دولتی بود که از میان آن ها ۶۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه تحت آموزش ریاضی به شیوه همیارانه قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش معمول معلم محور را دریافت کرد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه اضطراب ریاضی سوین و اشمیت (۲۰۰۲) بود که پایایی آن با آلفای کرونباخ ۰.۸۹ گزارش شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش همیارانه تاثیر معناداری بر کاهش اضطراب ریاضی دانش آموزان دارد (p<۰.۰۱). دانش آموزان گروه آزمایش پس از دوره آموزش، سطوح پایین تری از اضطراب ریاضی و نگرش مثبت تری نسبت به یادگیری ریاضی نشان دادند. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که یادگیری همیارانه با ایجاد تعامل اجتماعی، حمایت عاطفی و فرصت های یادگیری مشارکتی، نقش موثری در کاهش تنش ها و اضطراب های تحصیلی دارد. بنابراین، پیشنهاد می شود معلمان ریاضی در برنامه ریزی های آموزشی خود از روش های همیارانه به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای سلامت روانی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

آموزش همیارانه ، اضطراب ریاضی ، یادگیری مشارکتی ، دبیرستان ، عملکرد تحصیلی