مسیریابی پویا در شبکه های نرم افزارمحور با تاکید بر کاهش تاخیر و مصرف انرژی

امروزه با رشد چشمگیر کاربردهای شبکه مانند اینترنت اشیا، شبکه های اجتماعی و رایانش ابری، نیاز به مدیریت کارآمد شبکه بیش از پیش احساس می شود. شبکه های نرم افزارمحور به عنوان یک معماری انعطاف پذیر، کنترل متمرکز و برنامه پذیری شبکه را ممکن ساخته اند. با این حال، چالش اصلی در این شبکه ها، یافتن مسیرهای بهینه به صورت پویا با توجه به دو معیار متضاد تاخیر و مصرف انرژی است. روش های مسیریابی سنتی اغلب فقط یکی از این پارامترها را بهینه می کنند یا در برابر تغییرات لحظه ای شبکه ناتوان هستند. در این پژوهش، یک رویکرد مسیریابی پویا مبتنی بر یادگیری تقویتی و منطق فازی برای کاهش همزمان تاخیر و مصرف انرژی در شبکه های نرم افزارمحور پیشنهاد شده است. ارزیابی ها نشان می دهد که روش پیشنهادی در مقایسه با الگوریتم های شناخته شده مانند مسیریابی کوتاه ترین مسیر و روش های مبتنی بر بار، به ترتیب ۲۳ درصد کاهش تاخیر و ۱۸ درصد کاهش مصرف انرژی را در سناریوهای مختلف ترافیکی به همراه دارد. این دستاورد برای کاربردهای حساس به زمان مانند شبکه های خودرویی و مخابرات سیار حیاتی است. نتیجه نهایی آنکه یکپارچه سازی کنترل پویا با در نظر گرفتن وضعیت لحظه ای گره ها و پیوندها، می تواند به تعادل بهینه بین کیفیت سرویس و بهره وری انرژی منجر شود.

کلیدواژه ها:

مسیریابی پویا ، شبکه نرم افزارمحور ، کاهش تاخیر ، مصرف انرژی ، یادگیری تقویتی.