نقش آموزش حقوق شهروندی در شکل گیری رفتار قانون مدار در نسل جوان

مسئله اصلی این پژوهش، نبود آموزش نظام مند و موثر حقوق شهروندی در نظام آموزشی ایران و تاثیر آن بر رفتار قانون مدار نسل جوان است. هدف پژوهش، بررسی نقش آموزش حقوق شهروندی در شکل گیری رفتار قانون مدار در نسل جوان با تاکید بر وضعیت موجود، عوامل موثر و موانع پیش رو می باشد. روش پژوهش، کتابخانه ای (اسنادی) و مبتنی بر مرور نظام مند منابع علمی ایرانی در بازه ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۴ است. یافته ها نشان می دهد که آموزش حقوق شهروندی در مدارس ایران پراکنده، حافظه محور و ناکافی است و بیش از شصت درصد دانش آموزان با مفاهیم پایه ای شهروندی آشنایی ندارند. بین آگاهی از حقوق شهروندی و رفتار قانون مدار رابطه مثبت معنادار وجود دارد، اما این رابطه در بلندمدت منوط به روش های تدریس فعال است. آموزش رسمی مدرسه در صورت هماهنگی با رفتار بزرگ سالان، تاثیری عمیق تر از آموزش غیررسمی شبکه های اجتماعی دارد. حساسترین دوره برای آموزش، سنین ۱۴ تا ۱۷ سال است. نتیجه آنکه بدون توجه به شش عامل کلیدی (همسویی گفتار و عمل، روش تدریس، ساختار مشارکتی، پایگاه اقتصادی-اجتماعی، جنسیت و سواد رسانه ای)، صرف افزودن درس حقوق شهروندی تغییری در رفتار قانون مدار ایجاد نخواهد کرد.واژگان کلیدی: آموزش حقوق شهروندی، رفتار قانون مدار، نسل جوان، نظام آموزشی ایران، جامعه پذیری