شناسایی تاثیرات هوش مصنوعی در کنترل موجودی پروژه های صنعتی

هدف اصلی این پژوهش شناسایی تاثیرات هوش مصنوعی در کنترل موجودی پروژه های صنعتی است. این تحقیق از نوع کاربردی است و هدف آن ارائه راهکارهای عملی برای بهبود فرآیندهای موجودی در صنایع مختلف می باشد. پژوهش حاضر با بهره گیری از رویکرد آمیخته (کیفی-کمی) و در دو مرحله مجزا انجام شد. در فاز کیفی با استفاده از روش مرور سیستماتیک و مطابق با رویکرد شش مرحله ای البایراک و همکاران (۲۰۲۳) ۳۱ مقاله از منابع علمی داخلی و خارجی مورد تحلیل قرار گرفت تا ابعاد، مولفه ها و شاخص های کلیدی مرتبط با تاثیر هوش مصنوعی در کنترل موجودی پروژه های صنعتی شناسایی شود. تحلیل محتوای کیفی داده ها با استفاده از نرم افزار تخصصی MAXQDA انجام گرفت. در مرحله کمی یافته های حاصل از مرحله کیفی با بهره گیری از روش دلفی فازی و با مشارکت ۱۶ نفر از خبرگان، مدیران پروژه های صنعتی، کارشناسان حوزه فناوری و اعضای هیات علمی دانشگاه مورد ارزیابی و اعتبارسنجی قرار گرفت. به منظور تحلیل داده های کمی از پرسشنامه ای با مقیاس لیکرت پنج گزینه ای استفاده شد و پاسخ ها از طریق نرم افزار EXCEL مورد پردازش قرار گرفت. در نهایت خروجی پژوهش منجر به طراحی مدلی مفهومی شامل ۴ بعد اصلی تعالی، عملیاتی، تاب آوری و پایداری، یکپارچه سازی استراتژیک و نوآوری و آینده نگری، ۱۱ مولفه فرعی و ۸۰ شاخص گردید. یافته ها نشان می دهند که هوش مصنوعی نه تنها به عنوان ابزاری برای بهینه سازی عملیات بلکه به عنوان محرکی برای تحول استراتژیک در مدیریت موجودی پروژه های صنعتی عمل می کند. تاثیرات آن فراتر از کاهش هزینه ها بوده و شامل افزایش تاب آوری سازمانی، همسوسازی استراتژیک و آمادگی برای تحولات آینده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، کنترل موجودی پروژه های صنعتی ، مرور سیستماتیک ، دلفی فازی