تبیین چالش ها و فرصت های جهانی شدن برای نظام تعلیم و تربیت ایران (تبیین چشم انداز نظام تعلیم و تربیت جمهوری اسلامی ایران در بستر جهانی شدن: فرصت ها و تهدیدها)

جهانی شدن به عنوان یک فرایند گریزناپذیر در قرن بیست و یکم در ابعاد سه گانه خود اقتصادی، سیاسی و فرهنگی آموزش و پرورش را دستخوش تغییر و تحول می نماید. از این رو شناسایی ویژگی ها و آثار این فرایند بر آموزش و پرورش و به عبارتی جهانی شدن تعلیم و تربیت یکی از وظایف اصلی هر نظام تعلیم و تربیت و از جمله نظام آموزش و پرورش ایران می باشد. در این میان می توان به پیامدهای اقتصادی جهانی شدن برای نظام آموزش و پرورش از جمله توجه بیشتر بر آموزش های فنی و حرفه ای و استفاده بیشتر از تکنولوژی اطلاعات و پیامدهای بعد سیاسی جهانی شدن از جمله کمرنگ شدن نظارت و تسلط دولت و حکومت بر نظام تعلیم و تربیت و پیامدهای بعد فرهنگی جهانی شدن از جمله ترویج فرهنگ غرب و کمرنگ شدن ویژگی های بومی و به مخاطره افتادن هویت ملی و ارزش های دینی در برنامه های درسی مدارس اشاره کرد. از طرفی می توان به برقراری ارتباطات فرهنگی بیشتر و شناخت سایر فرهنگ ها به عنوان فرصت های پیش روی تعلیم و تربیت اشاره کرد. بنابراین دیدگاه جهانی شدن فرصت ها و چالش هایی را برای نظام تعلیم و تربیت به طور عام و برای ایران به طور خاص پدید می آورد که با بهره گیری از این فرصت ها و با شناخت بهتر چالش ها می توان به حفظ میراث های فرهنگی و اعتلای نظام تعلیم و تربیت در راستای جهانی شدن پرداخت. تبیین و تحلیل این فرصت ها و تهدیدها از جمله اهداف این مقاله است.

کلیدواژه ها:

جهانی شدن ، جهانی شدن آموزش و پرورش ، جهانی شدن فرهنگی آموزش و پرورش ، شهروند جهانی ، هویت ، ارتباطات