مدیریت دانش بهسازی منابع انسانی و مزیت رقابتی سازمانها: مرور سیستماتیک بر اساس مطالعات اخیر
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 129
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFMIR01_0825
تاریخ نمایه سازی: 11 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
هدف مدیریت دانش به عنوان یکی از عوامل کلیدی در بهبود عملکرد سازمانی و دستیابی به مزیت رقابتی پایدار شناخته می شود. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مدیریت دانش بر بهسازی منابع انسانی، نوآوری سازمانی و ایجاد مزیت رقابتی انجام شده است. روش شناسی: این مطالعه با استفاده از مرور سیستماتیک مقالات علمی معتبر در حوزه مدیریت دانش، منابع انسانی و نوآوری سازمانی انجام شده است. برای انتخاب، مقالات معیارهایی مانند اعتبار، مجله، سال انتشار (۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴)، ارتباط موضوعی و روش تحقیق در نظر گرفته شده است. تحلیل داده ها به صورت کیفی انجام شده و یافته های پژوهش های پیشین مقایسه و دسته بندی شده اند. یافته ها: نتایج نشان می دهند که مدیریت دانش نقش مهمی در بهینه سازی فرآیندهای سازمانی، کاهش هزینه های عملیاتی و افزایش بهره وری دارد. همچنین تقویت یادگیری سازمانی، تسهیل همکاری بین بخشی و افزایش میزان اشتراک دانش از جمله پیامدهای کلیدی آن هستند که منجر به توسعه سرمایه انسانی و بهبود نوآوری سازمانی می شوند. علاوه بر این، سازمان هایی که سیستم های مدیریت دانش را به صورت کارآمد پیاده سازی می کنند، انعطاف پذیری بیشتری در برابر تغییرات محیطی و توانایی بالاتری در شناسایی فرصت های بازار نشان می دهند. فرهنگ سازمانی و سبک رهبری نیز به عنوان عوامل کلیدی در موفقیت مدیریت دانش شناسایی شده اند. نتیجه گیری: برای بهره برداری بهینه از مدیریت دانش، سازمان ها باید بر ایجاد فرهنگ سازمانی مبتنی بر دانش، سرمایه گذاری در فناوری های نوین، تدوین استراتژی های انگیزشی برای تسهیل اشتراک دانش و تقویت زیرساخت های دانشی تمرکز کنند. این اقدامات منجر به افزایش بهره وری، ارتقای نوآوری و بهبود مزیت رقابتی سازمان ها خواهد شد. همچنین ادغام مدیریت دانش با استراتژی های کلان سازمانی و استفاده از فناوری های پیشرفته مانند هوش مصنوعی و تحلیل داده ها می تواند به بهبود فرآیندهای مدیریت دانش کمک کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
هلیا غلام زاده
دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش و بهسازی منابع انسانی دانشگاه شهید بهشتی
امیر احد عمادی
دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه شهید بهشتی