نقش مدیریت زمان به عنوان متغیر میانجی بر تاثیر هوش هیجانی بر کاهش استرس شغلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش هیجانی بر کاهش استرس شغلی کارکنان با توجه به نقش میانجی مدیریت زمان در کارکنان ادارات و سازمان های دولتی لارستان انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه جمع آوری اطلاعات توصیفی-همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش کارکنان ادارات و سازمان های دولتی لارستان می باشد که تعداد آنها ۳۸۷۸ نفر می باشد که با استفاده از فرمول کوکران تعداد ۳۵۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب و برای توزیع پرسش نامه از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای استفاده شد. ابزار جمع آوری اطلاعات در این پژوهش پرسش نامه می باشد که از پرسش نامه هوش هیجانی (گلمن)، مدیریت زمان (ترومن و هارتلی) و استرس شغلی (وانگ و همکاران) استفاده شد. روایی پرسش نامه با استفاده از نظرات پنج تن از خبرگان این حوزه مورد تایید قرار گرفت و در نهایت استاد راهنما نیز پرسش نامه ها را تایید کردند و جهت تعیین پایایی پرسش نامه ها از ضریب آلفای کرونباخ استفاده گردید. پس از جمع آوری پرسش نامه ها و مشخص شدن نرمال بودن متغیر با توجه به آزمون کولموگروف-اسمیرنوف با استفاده از نرم افزار SPSS و PLS از آزمون آماری معادلات ساختاری جهت تجزیه و تحلیل داده ها و برای بررسی رابطه بین متغیرها استفاده گردید. نتیجه فرضیه اصلی تحقیق نشان داد هوش هیجانی بر کاهش استرس شغلی کارکنان با توجه به نقش میانجی مدیریت زمان در کارکنان ادارات و سازمان های دولتی لارستان تاثیر معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، استرس شغلی ، مدیریت زمان