بررسی تاثیر کیفیت حسابرسی بر رابطه بین گزارشگری پایداری با ارزش و عملکرد شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

پایداری یک موضوع بسیار مهم برای شرکتهای موفق در جهان امروز است. علاقه سرمایه گذاران به سرمایه گذاری در مسئولیت های اجتماعی در دهه گذشته منجر به رشد مفهوم پایداری گردیده است. بنابراین پایداری شرکتی به صورت بالقوه بر عملکرد شرکت تاثیر دارد. با این بیان هدف این پژوهش بررسی تاثیر کیفیت حسابرسی بر رابطه بین گزارشگری پایداری (E.S.G) با ارزش و عملکرد شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. به منظور اندازه گیری سطح افشای عملکرد پایداری از روش تحلیل محتوای گزارش های هیئت مدیره استفاده شد. از این رو چک لیستی متشکل از ۲۸ مولفه که چهار بعد اجتماعی، زیست محیطی و حاکمیت شرکتی عملکرد پایداری در آن لحاظ گردیده است مورد سنجش قرار گرفت. همچنین جهت سنجش عملکرد مالی به عنوان متغیر وابسته از معیار نرخ بازده دارایی ها و جهت سنجش ارزش شرکت به عنوان دیگر متغیر وابسته تحقیق نیز از شاخص کیوتوبین و در نهایت برای سنجش کیفیت حسابرسی به عنوان متغیر تعدیل گر از معیاری ترکیبی و چند بعدی استفاده شده است. در پژوهش حاضر کلیه شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران به عنوان جامعه آماری بررسی و از میان آنها تعداد ۸۹ شرکت به عنوان نمونه آماری در بازه زمانی سال های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۱ با توجه به ویژگی های تحقیق انتخاب شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که افشای اطلاعات پایداری با ارزش شرکت ها دارای رابطه مستقیم و با عملکرد مالی شرکت ها دارای رابطه معکوس می باشد ولی هیچ کدام از این روابط معنادار نیستند. همچنین کیفیت حسابرسی به عنوان متغیر تعدیل گر اثر معناداری بر رابطه بین افشای اطلاعات پایداری و ارزش و عملکرد مالی شرکت ها ندارد.

کلیدواژه ها:

ارزش شرکت ، کیفیت حسابرسی ، گزارشگری پایداری ، عملکرد مالی