بررسی رابطه غیرخطی میان وجود سهامداران راهبردی و ریسک شرکت

سهامداران راهبردی، گروهی مهم از سرمایه گذاران در سراسر جهان هستند که اثر معنی داری بر تصمیمات مالی شرکت ها دارند. آنها می توانند ذات ریسک پذیری شرکت را شکل دهند که ممکن است توانایی شرکت برای رقابت و سرانجام بقا شرکت را نیز تحت تاثیر قرار دهد. در این تحقیق با روش تحلیلی و با استفاده از مدل های اقتصادسنجی ارتباط بین شاخص ریسک بتا در شرکت های بورس اوراق بهادار تهران و دو متغیر کلیدی تمرکز مالکیت یعنی درصد ۵ سهامدار عمده شرکت و درصد بزرگ ترین سهامدار شرکت طی سه مدل، خطی، کوادراتیک و درجه ۳ بررسی شد. داده های پژوهش طی دوره ی ۱۴۰۲-۱۳۹۷ برای ۱۰۲ شرکت منتخب در بورس با استفاده از روش داده های ترکیبی تخمین زده شد. نتایج تخمین نشان داد شاخص میزان مالکیت ۵ سهامدار بزرگ شرکت و شاخص درصد مالکیت سهامدار بزرگ شرکت که هر دو نشان از تمرکز مالکیت شرکت دارد، اثر معنادار و معکوس بر ریسک بتا در بازار بورس اوراق بهادار تهران و در شرکت های منتخب این بازار دارد. البته باید توجه کرد که رابطه ی بین متغیرهای مستقل و وابسته به صورت سهموی (کوادراتیک) بوده و نشان از آن موضوع دارد که با افزایش تمرکز مالکیت در شرکت ابتدا ریسک کاهش یافته و به نقطه ی حداقل می رسد و از این نقطه به بعد ریسک بتا افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

سهامداران راهبردی ، ریسک ، بورس اوراق بهادار ، تمرکز مالکیت