مبانی فلسفی و الگوهای فلسفی کسب و کارهای اخلاقی

اخلاق در بردارنده مفاهیم و ارزش هایی است که در بیرون از فرد و جامعه شکل گرفته اند، فراتر از اجتماع اند و صاحب نوعی هستی خارجی اند. اخلاق جایی در فاصله میان آگاهی و اشیاست. ارزش هایی چون نیکی و بدی، زیبایی و عطوفت جزئی از ساختمان زبان شده اند و به همین دلیل جزئی از ساختمان آگاهی انسان شده اند. اینجاست که سخن گفتن از اجتماع و انسان های ارزش گریز دشوار است، زیرا که زبان گونه ای هستی جهانی و همیشگی دارد. بنابراین انگشت نهادن بر اجتماعی که در آن ارزش ها ناپدید شده باشند، امری محال است. ارزش ها زوال ناپذیرند اما معانی و جایگاهشان در نظام های اخلاقی دگرگون می شود. اخلاق می تواند به مکانیزمی ارتباطی بین اجتماع و امور شخصی باشد. رفتار، اخلاقی، عادت های کاری، خوب، نگرش های کاری مثبت، هماهنگی با دیگر افراد و مهارت های مورد نیاز برای حفظ شغل است. به منظور درک و مفهوم اخلاق کاری به تقسیم بندی نیروهای کاری اشاره می شود. برخی از افراد تمایل فراوان به تلاش و فعالیت دارند، سکون و آرامش را پسندیده نمی دانند و فضایل اخلاقی آنان در کارهایشان شکوفا می گردد. در مقابل، گروهی هم تمایلی به کار و مجاهدت ندارند و تنها با نیروهای جبری و فشارهای بیرونی باید آنان را به کار وادار کرد. بنابراین اخلاق، کاری متعهد شدن توان ذهنی، روانی و جسمانی فرد یا گروه، اندیشه جمعی در جهت اخذ قوا و استعداد درونی گروه و فرد برای توسعه است. به عبارت دیگر اخلاق، کاری هنجار فرهنگی است که به انجام کار مناسب و خوب در جامعه، ارزش معنوی مثبت می دهد و بر این باور است که کار فی نفسه یک ارزش ذاتی دارد.

کلیدواژه ها:

اخلاق کاری ، کسب و کار ، اخلاقی ، مکاتب و نظریه های اخلاق