بررسی رابطه بین وجه نقد عملیاتی با رشد اقتصادی شرکت و اثر تعدیلی کیفیت گزارشگری مالی

پژوهش حاضر رابطه بین وجه نقد عملیاتی و سرمایه گذاری با رشد اقتصادی و اثر تعدیلی کیفیت گزارشگری مالی شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بررسی می کند. روش پژوهش حاضر از لحاظ ماهیت در زمره تحقیقات توصیفی قرار داشته و از نظر روش نیز در دسته تحقیقات همبستگی محسوب می گردد. برای این مهم جامعه آماری پژوهش، شامل اطلاعات ۱۰۶ شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های ۱۳۹۳ - ۱۳۹۹ (۷ سال) است که بنا به محدودیت های تعریف شده جمع آوری گردید. داده های مورد نیاز از طریق مراجعه به صورت های مالی، یادداشت های توضیحی، گزارش های هفتگی و ماهنامه بورس اوراق بهادار و با استفاده از آخرین ویرایش های نرم افزارهای ره آورد نوین جمع آوری شده است. در پایان از آزمون های آماری، میانگین، میانه، ماکزیمم، مینیمم، انحراف استاندارد، چولگی و کشیدگی و استنباطی (آزمون جارک-برا، ضریب تعیین، آزمون فیشر، دوربین واتسون و آزمون رگرسیون چند متغیر با استفاده از نرم افزار Eviews۸) استفاده شده است. نتایج رگرسیون نشان داد وجه نقد عملیاتی با رشد اقتصادی رابطه مثبت معنادار وجود دارد. همچنین کیفیت گزارشگری مالی بر رابطه بین وجه نقد عملیاتی با رشد اقتصادی اثر تعدیل کننده معنادار ندارد.

کلیدواژه ها:

وجه نقد عملیاتی ، رشد اقتصادی ، کیفیت گزارشگری مالی