بررسی تاثیر ایمنی جو روانی فرد بر توانمندسازی روانی و نگرش های تشریفات اداری با اثر میانجی توانمندسازی ادراکات طراحی سیستم کنترل در سازمان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ایمنی جو روانی فرد بر توانمندسازی روانی و نگرش های تشریفات اداری با اثر میانجی توانمندسازی ادراکات طراحی سیستم کنترل در سازمان ها انجام شده است. این تحقیق از جنبه هدف کاربردی بوده و بر حسب شیوه توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کارکنان اداره کل راه و شهرسازی استان یزد می باشد که حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان برابر با ۲۳۵ نفر تعیین و نمونه گیری به شیوه تصادفی ساده انجام شد. جمع آوری داده ها در این مطالعه در بخش مبانی و پیشینه نظری با استفاده از شیوه ی مطالعات کتابخانه ای و در بخش میدانی بر مبنای پرسشنامه استاندارد انجام شده است. پایایی ابزار پژوهش با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و روایی ابزار آن با استفاده از روایی صوری و روایی سازه آن با استفاده از روش تحلیل عاملی تاییدی (روایی همگرا - واگرا) تایید شده است. تجزیه و تحلیل داده ها در این پژوهش با استفاده از روش مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزارهای SPSS ۱۹ و Smart PLS۳ انجام شده است. نتایج این پژوهش موید صحت همه ی فرضیات پژوهش است. بنابراین می توان گفت در حالی که با افزایش ایمنی جو روانی فرد با نقش میانجی توانمندسازی ادراکات طراحی سیستم کنترل نگرش های تشریفات اداری کاهش و با افت آن نگرش های تشریفات اداری افزایش می یابد، با افزایش ایمنی جو روانی فرد با نقش میانجی توانمندسازی ادراکات طراحی سیستم کنترل توانمندسازی روانی مدیران افزایش و با افت آن توانمندسازی روانی مدیران کاهش می یابد.

کلیدواژه ها:

ایمنی جو روانی فرد ، توانمندسازی روانی ، نگرش تشریفات اداری ، توانمندسازی ادراکات طراحی سیستم کنترل ، سازمان ها