گذار به منطقه هوشمند در بستر توسعه پایدار تجربه و چشم انداز مکران

رشد شتابان شهرنشینی و فشارهای ناشی از توسعه نامتوازن در مناطق مرزی، ایران ضرورت بازاندیشی در الگوهای مدیریت منطقه ای را پررنگ تر ساخته است. مکران به عنوان یکی از مناطق راهبردی کشور با جایگاه ژئوپلیتیکی، ویژه سواحل طولانی در دریای عمان، پتانسیل بالای انرژی های تجدیدپذیر و ظرفیت های اقتصادی در حوزه های شیلات، کشاورزی و گردشگری می تواند بستر مناسبی برای حرکت به سوی «منطقه هوشمند» در چارچوب توسعه پایدار باشد. پژوهش حاضر با رویکرد مطالعه موردی تحلیلی، ظرفیت ها و موانع گذار به منطقه هوشمند در مکران را بررسی می کند. داده های تحقیق بر اساس اسناد رسمی طرح های ملی توسعه مکران و مرور تجارب جهانی در زمینه شهر و منطقه هوشمند گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد که استفاده از فناوری های نوین همچون اینترنت اشیاء، سیستم های اطلاعات مکانی (GIS)، انرژی های تجدیدپذیر و خدمات دیجیتال یکپارچه می تواند به ارتقای کارآمدی مدیریت منطقه ای، بهبود کیفیت زندگی جوامع محلی و جذب سرمایه گذاری خارجی در مکران کمک کند. با این حال، چالش هایی چون کمبود زیرساخت های دیجیتال، ضعف شبکه حمل و نقل، محدودیت منابع مالی و کمبود نیروی انسانی متخصص گذار به منطقه هوشمند را با دشواری هایی مواجه کرده است. نتیجه گیری مقاله تاکید دارد که تلفیق تجربه های موفق جهانی با ویژگی های بومی مکران همراه با تدوین نقشه راه منطقه ای و سرمایه گذاری هدفمند می تواند این منطقه را به الگویی پیشرو در تحقق توسعه پایدار و هوشمند در جنوب شرق ایران تبدیل سازد.

کلیدواژه ها:

گذار منطقهای ، منطقه هوشمند ، توسعه پایدار ، مکران ، انرژیهای تجدیدپذیر