مهاجرت معکوس به سکونتگاه های روستایی در حاشیه کلان شهرهای ایران: مروری بر مبانی نظری و یافته های تجربی

مهاجرت معکوس به عنوان حرکتی بر خلاف جریان رایج مهاجرت روستا شهر در دهه های اخیر به دلیل فشارهای جمعیتی، اقتصادی و زیست محیطی کلانشهرها مطرح شده است. این مقاله با رویکرد مرور نظام مند به بررسی مبانی نظری، دیدگاه ها و یافته های تجربی داخلی و بین المللی در خصوص عوامل و پیامدهای این پدیده می پردازد. هدف شناسایی شکاف های پژوهشی و ارائه چارچوبی برای تحلیل اثرات اقتصادی اجتماعی، کالبدی و محیطی مهاجرت معکوس است. نتایج نشان می دهد این روند علاوه بر کاهش فشار بر کلانشهرها، می تواند به بازتوزیع جمعیت و توسعه پایدار سکونتگاه های روستایی منجر شود.

کلیدواژه ها:

مهاجرت معکوس ، ضد شهری شدن ، شهرگریزی ، کلانشهرها ، سکونتگاه های روستایی