مروری بر ویژگی های معماری بومی مازندران در پاسخ به اقلیم معتدل و مرطوب

معماری بومی مازندران حاصل تعامل بلندمدت انسان با محیط و بهره گیری از مصالح طبیعی و طراحی سازگار با اقلیم معتدل و مرطوب است. کاهش کاربرد روش های سنتی در ساخت و سازهای اخیر منجر به افزایش مصرف انرژی و کاهش کارایی ساختمان ها شده است. با توجه به پیامدهای منفی این تغییر، بررسی و بهره گیری از معماری بومی برای طراحی پایدار مجتمع های مسکونی ضروری است. این پژوهش مروری با روش جمع آوری داده های کتابخانه ای انجام شد. نتایج نشان می دهد استفاده از سقف های شیبدار، کرسی چینی، ایوان ها، مصالح محلی و پلان جهت گیری شده، تهویه طبیعی، آسایش حرارتی و کاهش مصرف انرژی را بهبود می بخشد و الهام بخش طراحی پایدار معاصر است.

کلیدواژه ها:

معماری بومی ، اقلیم معتدل و مرطوب ، معماری مازندران ، بوم سازگار