زیبایی شناسی در معماری از دیدگاه ویتروویوس و تلفیق آن با بوم شناسی

معماری به عنوان هنری میان رشته ای همواره در پی یافتن تعادل میان عملکرد ساختار و زیبایی بوده است. ویتروویوس معمار رومی سده اول پیش از میلاد، در رساله خود ده کتاب در معماری سه اصل بنیادین برای معماری بیان می کند: ثبات (Firmitas)، سودمندی (Utilitas) و زیبایی (Venustas). امروزه با افزایش بحران های زیست محیطی و لزوم توجه به پایداری، توجه به تلفیق اصول کلاسیک با مفاهیم بوم شناسی در طراحی معماری اهمیت یافته است. این مقاله با هدف تحلیل زیبایی شناسی از دیدگاه ویتروویوس و تطبیق آن با اصول بوم شناسی نشان می دهد که چگونه می توان با الهام از دیدگاه های سنتی، به طراحی هایی نوین، همساز با محیط و انسان محور دست یافت. با بررسی نمونه های معاصر، مقاله به این نتیجه می رسد که همگرایی میان زیبایی شناسی کلاسیک و رویکرد بوم شناسانه می تواند به خلق فضاهایی منجر شود که علاوه بر جذابیت بصری، واجد کارکردهای زیست محیطی و اجتماعی نیز باشند.

کلیدواژه ها:

ویتروویوس ، زیبایی شناسی معماری ، معماری پایدار ، بوم شناسی ، طراحی محیطی ، سه گانه معماری ، منظر بوم شناختی