استفاده از مصالح بوم آورد در معماری روستایی در اقلیم سرد و کوهستانی نمونه موردی روستای اورامان

این مقاله به تحلیل تاثیرات اقلیمی و فرهنگی بر معماری روستاهای کوهستانی و سرد ایران به ویژه روستای اورامان تخت می پردازد. روستاییان با استفاده از تجربیات زیستی و کشاورزی خود، معماری هایی ایجاد کرده اند که با شرایط آب و هوایی سخت منطقه تطابق دارد. این معماری با بهره گیری از مصالح بومی و تکنیک های سازگار با اقلیم محیطی آسایش بخش را فراهم می کند و بهینه سازی مصرف انرژی را در پی دارد. در این مناطق سرمای شدید و بارش های برفی در زمستان تاثیر زیادی بر طراحی ساختمان ها دارند که به شکل گیری معماری فشرده و کوچک منجر می شود. استفاده از دیوارهای ضخیم برای جلوگیری از تبادل حرارت و استقرار ساختمان ها به گونه ای که تبادل انرژی به حداقل برسد، از ویژگی های بارز این معماری است. مقاله همچنین بر لزوم توجه به اصول معماری بومی در معماری معاصر برای تحقق پایداری و حفظ هویت فرهنگی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

معماری بومی ، معماری روستایی ، معماری اقلیم سرد ، مصالح بوم آورد