تجربه زیستی و روانشناسی محیط در معماری بومی کرمانشاه رویکردی به هویت فرهنگی و سرزندگی شهری

این پژوهش با رویکرد ترکیبی Mixed-Methods و استفاده از پرسشنامه استاندارد (Perceived Restorativeness Scale (PRS در ۱۰۰ نفر از ساکنان خانه های سنتی و مدرن کرمانشاه و مصاحبه های نیمه ساختار یافته با ۱۵ متخصص و ساکن به بررسی تاثیر معماری بومی بر سلامت روان و سرزندگی اجتماعی می پردازد. یافته ها نشان می دهد استفاده از مصالح طبیعی بومی، طراحی حیاط مرکزی به عنوان فضای تعامل اجتماعی و تقویت حس تعلق فرهنگی، به طور معناداری با افزایش رضایت روانی (۰.۰۱ > p) و سرزندگی اجتماعی مرتبط است. تحلیل تماتیک مصاحبه ها سه مولفه کلیدی «ادراک حسی»، «تعامل اجتماعی» و «معناسازی فرهنگی» را شناسایی کرد. این مطالعه با ارائه مدل مفهومی سه لایه ای، چارچوبی نوین برای ادغام روانشناسی محیط در طراحی های معاصر پایدار و انسانی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

روانشناسی محیط ، تجربه زیستی ، معماری بومی کرمانشاه ، هویت معماری ، سرزندگی ، معماری پایدار ، طراحی اقلیمی ، سلامت روان