کاروانسراهای ایران؛ بازتابی از پایداری بومی و اقلیمی در معماری سنتی

این مقاله به بررسی اصول معماری پایدار در کاروانسراهای ایران می پردازد. هدف پژوهش شناسایی شاخص های پایداری اقلیمی و فرهنگی در ساختارهای تاریخی و تطبیق آنها با نیازهای معاصر است. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و تحلیل تطبیقی نمونه هایی مانند کاروانسرای زین الدین و رباط شرف انجام شده است. یافته ها نشان می دهد کاروانسراها با سازمان فضایی درون گرا، تهویه طبیعی، کنترل تابش خورشید و مصالح بومی هم پایداری اقلیمی دارند و هم استمرار فرهنگی اجتماعی که می تواند الگویی کاربردی برای طراحی معماری معاصر در مناطق گرم و خشک باشد.

کلیدواژه ها:

کاروانسرا ، پایداری ، بومی ، معماری اقلیمی ، مصالح بوم آورد ، تهویه طبیعی