تحلیل تطبیقی اصول معماری سبز در ساختمانهای معاصر ایران و جهان؛ راهکارهای توسعه پایدار شهری

معماری سبز به عنوان یکی از رویکردهای نوین در طراحی و ساخت و ساز شهری در راستای کاهش آثار مخرب زیست محیطی و ارتقای کیفیت زندگی شهری در دهه های اخیر مورد توجه معماران و برنامه ریزان شهری قرار گرفته است. در این راستا پژوهش حاضر با هدف تحلیل تطبیقی اصول معماری سبز در ساختمانهای معاصر ایران و جهان و ارائه راهکارهای اجرایی توسعه پایدار شهری انجام شده است. روش تحقیق به کار رفته، ترکیبی از روش های کیفی و کمی با رویکرد توصیفی-تحلیلی است. داده های پژوهش از طریق مطالعه کتابخانه ای، بررسی مقالات علمی، کتاب ها، گزارش ها و مستندات معتبر داخلی و بین المللی گردآوری شده است. در بخش تحلیل، چند نمونه ساختمان معاصر ایران و جهان که با رویکرد معماری سبز طراحی شده اند، براساس شاخص ها و اصول جهانی معماری سبز مورد مقایسه و تحلیل قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که هر چند برخی پروژه های معاصر در ایران تلاش کرده اند اصول معماری سبز را رعایت کنند اما در مقایسه با نمونه های جهانی، هنوز فاصله زیادی در زمینه طراحی اقلیمی، بهره گیری از انرژی های تجدیدپذیر و فناوری های هوشمندانه وجود دارد. در پایان راهکارهای اجرایی در سه سطح طراحی معماری، سیاست گذاری شهری و آموزش تخصصی برای تحقق توسعه پایدار شهری ایران ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

معماری سبز ، توسعه پایدار شهری ، طراحی اقلیمی ، انرژی های تجدیدپذیر ، تحلیل تطبیقی معماری