برنامه ریزی زیست مکان های تاب آور در برابر بیماری

این پژوهش با هدف تبیین و کشف حوزه های مشترک میان مفهوم سلامت و شهر سالم در چارچوب یک رویکرد میان رشته ای تدوین شده است. با توجه به روند صعودی بیماری های واگیر و غیرواگیر در جوامع مدرن، نقش برنامه ریزی شهری به عنوان یک عامل کاهنده خطر و ارتقاءدهنده رفاه عمومی، بیش از پیش حیاتی شده است. این مطالعه مروری تاکید می کند که مفهوم شهر تاب آور در برابر بیماری فراتر از یک حوزه تخصصی واحد است و ذاتا با رشته هایی نظیر شهرسازی، برنامه ریزی و سیاست گذاری عمومی در هم تنیده است. از سوی دیگر این تحقیق به افول الگوواره صرفا زیست پزشکی اشاره دارد و نشان می دهد که تمرکز تحقیقات سلامت به طور فزاینده ای به سمت مفهوم زیست مکان تغییر جهت داده است. این تحول مفهومی، بر اهمیت عوامل محیطی، فضایی و مکانی به عنوان رویکرد غالب و موثر برای تضمین پایداری سلامت شهروندان تاکید می ورزد. در نتیجه، ادغام ملاحظات سلامت در فرآیند طراحی و توسعه شهری شرط لازم برای دستیابی به شهرهای آینده پایدار خواهد بود.

کلیدواژه ها:

رفاه ، تاب آوری ، برنامه ریزی سلامت ، حوزه های زیستی ، شهرسازی