بام سبز به مثابه راهبرد شهرسازی تطبیقی در توسعه پایدار شهری تحلیل چارچوب های سیاستی اقتصادی و اجتماعی

بام سبز به عنوان راهبردی تطبیقی در توسعه پایدار شهری، با ترکیب سیاست گذاری هوشمند، فناوری های سازگار با اقلیم و مشارکت اجتماعی، می تواند پاسخگوی چالش هایی مانند تغییرات اقلیمی و آلودگی هوا در شهرهای ایران باشد. این پژوهش با روش کتابخانه ای مروری و تحلیل اسناد معتبر داخلی و بین المللی نشان می دهد که تدوین استانداردهای بومی مانند الزام اختصاص ۱۰% مساحت بام ها به فضای سبز در مقررات ملی ساختمان و مشوق های مالی هدفمند (وام های کم بهره، معافیت های مالیاتی) ضروری است. در بعد فناوری، استفاده از سیستم های آبیاری هوشمند، پوشش گیاهی کم آب بر (مانند سدوم) و ادغام پنل های خورشیدی هزینه ها را کاهش می دهد. عدالت محیط زیستی از طریق اولویت دهی به مناطق کم بهره مند و پایش دیجیتال (با ابزارهایی مانند GIS) باید محور برنامه ریزی قرار گیرد. الگوبرداری از تجارب جهانی مانند استاندارد BCA سنگاپور و FLL آلمان (همراه با بومی سازی)، چارچوبی کارآمد برای کاهش آلاینده ها و ارتقای زیست پذیری شهری ارائه می دهد. این پژوهش نتیجه می گیرد که تحقق شهرهای سبز در ایران در گرو هماهنگی نهادهای حاکمیتی، بخش خصوصی و جامعه مدنی است.

کلیدواژه ها:

بام ، سبز ، شهرسازی تطبیقی ، توسعه پایدار ، سیاست گذاری شهری