نقش سرمایه گذاری های اجتماعی در بهبود کیفیت زندگی شهری، و توسعه پایدار

سرمایه گذاری های اجتماعی، به ویژه در حوزه هایی چون آموزش، سلامت و رفاه عمومی، از ارکان بنیادین ارتقای کیفیت زندگی شهری و تحقق توسعه پایدار به شمار می آیند. این پژوهش با تمرکز بر شاخص توسعه انسانی (HDI) و مولفه های آن، به بررسی تطبیقی داده های ایران و روسیه پرداخته و تلاش کرده است با بهره گیری از روش های آماری نظیر ماتریس همبستگی، ضریب پیرسون، آزمون معناداری (p-value) و مدل رگرسیون خطی ساده (OLS)، نقش سرمایه گذاری های اجتماعی را در ارتقای HDI و به تبع آن، کیفیت زندگی شهری تحلیل کند. نتایج پژوهش نشان می دهد که در کشور ایران، «میانگین سال های تحصیل» بیشترین تاثیر را بر شاخص توسعه انسانی (HDI) داشته و از نظر آماری معنادار بوده است. این موضوع نقش کلیدی آموزش را در فرآیند توسعه انسانی در ایران برجسته می سازد. در مقابل، در کشور روسیه، «درآمد سرانه» به عنوان اثرگذارترین متغیر شناسایی شد که نشان دهنده اهمیت مولفه های اقتصادی در ساختار توسعه انسانی این کشور است. یافته های پژوهش می تواند به عنوان مبنایی علمی برای طراحی سیاست های اجتماعی و راهبردهای توسعه پایدار شهری در بسترهای مختلف مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سرمایه گذاری اجتماعی ، کیفیت زندگی شهری ، توسعه انسانی ، شاخص HDI ، رگرسیون خطی ، ایران ، روسیه