نقش حکمروایی خوب شهری در بهبود کارآیی سیستم حمل و نقل عمومی در کلان شهرها

این پژوهش با هدف بررسی نقش حکمروایی خوب شهری در ارتقای کارآیی سیستم حمل ونقل عمومی در کلان شهرها انجام شده است. در عصر شهرنشینی شتابان، ناکارآمدی حمل ونقل عمومی به عنوان یکی از چالش های اساسی کلان شهرها شناخته می شود که ریشه در ضعف ساختارهای حکمرانی دارد. روش تحقیق این مطالعه از نوع کیفی و مبتنی بر تحلیل مضمون و نظریه پردازی زمینه مند است. یافته ها نشان می دهند که شاخص های حکمروایی خوب_نظیر شفافیت، پاسخ گویی، مشارکت عمومی، عدالت اجتماعی و اثربخشی_در سه سطح نهادی، اجتماعی و عملکردی، تاثیر مستقیم و معناداری بر بهره وری حمل ونقل عمومی دارند. همچنین، مدل های مدیریتی نوین مبتنی بر حکمروایی خوب، در مقایسه با مدل های سنتی، توانسته اند عملکرد سیستم حمل ونقل را بهبود بخشند و رضایت عمومی را افزایش دهند. نتیجه گیری پژوهش تاکید دارد که تحقق حکمروایی خوب در حوزه حمل ونقل عمومی، مستلزم بومی سازی سیاست ها، ارتقای ظرفیت های نهادی، و مشارکت فعال شهروندان است. این پژوهش با ارائه چارچوب نظری و مدل مفهومی، بستری برای تحول سیاست گذاری حمل ونقل شهری و دستیابی به توسعه پایدار فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

حکمروایی شهری ، حمل و نقل عمومی ، کلان شهرها ، حمل و نقل درون شهری