تبیین چارچوب حکمرانی خوب برای پدافند غیرعامل در شهرسازی زابل

پدافند غیرعامل با کاهش آسیب پذیری و افزایش تاب آوری، راهبردی کلیدی است که برای موفقیت نیاز به یک سیستم حکمرانی کارآمد و یکپارچه دارد. در این راستا هدف پژوهش حاضر، بررسی چارچوب حکمرانی یکپارچه برای پدافند غیرعامل شهرسازی زابل انجام شده است. از این رو، از لحاظ هدف، کاربردی و از جنبه معرفتی دارای ماهیت عینی-ذهنی و از لحاظ روش آمیخته و استراتژی همزمان قرار دارد. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از تئوری زمینه ای در روش کیفی و از آزمون (فریدمن) در روش کمی استفاده شده است. در راستای چارچوب حکمرانی یکپارچه، مجموعه عوامل علی، زمینه ای و مداخله گر شناسایی شد. مقولات: تقویت در نظام برنامه ریزی توسعه شهری، عدم محدودیت های ساختاری و تقویت دانش و تخصص به عنوان عوامل علی که عامل تقویت در نظام برنامه ریزی توسعه شهری با مقدار ۲/۷۸، بیشترین میانگین، و مقولات: مقرراتی-قانونی، نهادی-سازمانی، کالبدی-فناورانه و فنی-تخصصی به عنوان عوامل مداخله گر و مقولات: اقتصادی-مالی، اجتماعی-فرهنگی به عنوان عوامل زمینه ای موثر در حکمرانی یکپارچه برای پدافند غیرعامل شهرسازی زابل شناسایی شدند. همچنین، بر اساس نتایج آزمون فریدمن، بالاترین رتبه مربوط به عامل مداخله گر «رهبری و هماهنگی بین ارگان ها» (۲/۵۵) است. سپس راهبردهای ایجاد ساختار فرابخشی و اختیارات قانونی، اصلاح چارچوب های حقوقی-قانونی و توانمندسازی جامعه و ارتقای تاب آوری شناسایی شد که از بین آن ها، توانمندسازی جامعه و ارتقای تاب آوری با میانگین ۲/۶۱ بیشترین میانگین را در حکمرانی یکپارچه پدافند غیرعامل شهرسازی زابل، به خود اختصاص داده است، که در نهایت با اتخاذ راهبردهای مطرح شده، پیامدهای کالبدی-فضایی، مدیریتی-نهادی، اقتصادی-اجتماعی، امنیتی-عملیاتی و زیست محیطی را می توان انتظار داشت که پیامد اقتصادی-اجتماعی با مقدار ۲/۸۰، به وضوح به عنوان مهم ترین دستاورد مورد انتظار شناخته شده اند.

کلیدواژه ها:

حکمرانی یکپارچه ، پدافند غیرعامل ، شهرسازی ، زابل