نقش غذاهای محلی و سنتی در رونق گردشگری و تقویت اقتصاد محلی مطالعه موردی استان گیلان

در سال های اخیر صنعت غذا به عنوان یکی از ارکان اصلی در توسعه پایدار گردشگری و رشد اقتصادی جوامع محلی مطرح شده است. گردشگری غذایی به عنوان یکی از زیرشاخه های مهم گردشگری فرهنگی نقشی اساسی در خلق تجربه ای اصیل و به یادماندنی برای گردشگران ایفا می کند. این نوع گردشگری با بهره گیری از ظرفیت های بومی از جمله غذاهای سنتی، فرهنگ غذایی و سبک زندگی محلی فرصت هایی جدید برای ایجاد اشتغال، افزایش درآمد و توسعه منطقه ای فراهم می سازد. ایران با دارا بودن تنوع اقلیمی و فرهنگی چشمگیر از جمله کشورهایی است که ظرفیت بالایی در توسعه گردشگری غذایی دارد. در این میان استان گیلان با ثبت بیش از ۱۷۰ نوع غذای محلی در میراث ناملموس، فرهنگی به عنوان یکی از کانون های اصلی در این زمینه مطرح است. هدف این مقاله بررسی اهمیت صنعت غذا در توسعه گردشگری و تحلیل نقش آن در بهبود وضعیت اقتصادی محلی با تمرکز بر استان گیلان است. پژوهش حاضر ضمن بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی از مدل تحلیل SWOT برای ارزیابی موقعیت موجود بهره برده و بر پایه داده های میدانی و اسنادی به تحلیل نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدهای گردشگری غذایی در گیلان می پردازد. یافته ها نشان می دهند که با سیاست گذاری مناسب و تقویت زیرساخت های فرهنگی، اقتصادی و آموزشی می توان از ظرفیت های این صنعت در مسیر توسعه پایدار بهره برداری کرد.

کلیدواژه ها:

گردشگری ، غذایی ، غذاهای محلی و سنتی ، تقویت اقتصاد محلی ، گیلان ، تنوع غذایی ایران