کنترل کننده مبتنی بر منطق فازی نوع ۲ فاصله ای برای پایدارسازی توان توربین بادی در ریزشبکه های متصل به شبکه تحت شرایط باد متغیر

این پژوهش به طراحی و ارزیابی یک کنترل کننده پیشرفته مبتنی بر منطق فازی نوع-۲ برای پایدارسازی توان در ریزشبکه های متصل به شبکه با منابع بادی متغیر پرداخته است. با توجه به چالش های ناشی از عدم قطعیت های دینامیکی، کنترل کننده پیشنهادی با بهره گیری از توابع عضویت فاصله ای و مکانیزم های کاهش نوع پیشرفته توسعه یافته است. نتایج شبیه سازی در محیط پایتون نشان می دهد که این کنترل کننده در مقایسه با روش های مرسوم PID، PI و فازی نوع-۱، برتری قابل توجهی دارد. به طور خاص، کنترل کننده فازی نوع-۲ با محدود کردن overshoot به کمتر از ۵٪ (در مقایسه با ۱۵٪ در PI و ۱۰٪ در PID)، کاهش ۴۰٪ درصدی خطای ردیابی و بهبود سی و پنج واحدی زمان پاسخ، عملکرد بهینه ای از خود نشان داده است. تحلیل مشتق گشتاور نیز حاکی از تغییرات نرم تر و پایدارتر در مقایسه با سایر روش هاست که موجب افزایش عمر تجهیزات می شود. علاوه بر این، سیستم پیشنهادی در شرایط گذرا و ماندگار، خطای یکنواخت تری دارد، در حالی که خطای PID در شرایط گذرا تا ۳ برابر افزایش می یابد. این مطالعه به وضوح نشان می دهد که کنترل فازی نوع-۲ با ترکیب دقت بالا و پایداری مناسب، گزینه ای ایده آل برای ریزشبکه های هوشمند با منابع تجدیدپذیر متغیر است.

کلیدواژه ها:

منطق فازی نوع-۲ ، ریزشبکه ، توربین بادی ، پایدارسازی توان ، عدم قطعیت