بررسی رابطه بین خوش بینی و مسئولیت پذیری

هدف این پژوهش بررسی رابطه بین خوش بینی و مسئولیت پذیری در میان معلمان ابتدایی شهر سنندج بود. خوش بینی به عنوان یک ویژگی روانشناختی مثبت، بر اساس الگوی شی یر و کارور، و مسئولیت پذیری با سه بعد شخصی، حرفه ای و اخلاقی تعریف شد. این مطالعه با روش توصیفی-همبستگی و با استفاده از ابزارهای پرسشنامه خوش بینی زندگی (LOT-R) و مقیاس مسئولیت پذیری حرفه ای معلمان انجام شد. جامعه آماری شامل معلمان ابتدایی سنندج بود که نمونه ای به صورت تصادفی انتخاب شدند. یافته ها نشان داد که خوش بینی با مسئولیت پذیری کلی و هر یک از ابعاد آن (شخصی، حرفه ای و اخلاقی) رابطه مثبت و معنادار دارد.(p < ۰.۰۱) تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که خوش بینی حدود ۴۵ درصد از واریانس مسئولیت پذیری را تبیین می کند، با بیشترین تاثیر بر مسئولیت پذیری شخصی. تاب آوری شغلی و خودکارآمدی به عنوان متغیرهای میانجی در این رابطه شناسایی شدند. نتایج این پژوهش با مطالعات پیشین (مانند Karimi et al., ۲۰۲۵) همخوانی دارد و نشان می دهد که خوش بینی می تواند به عنوان یک سپر روانشناختی، مسئولیت پذیری معلمان را در برابر چالش های آموزشی مانند کمبود منابع و فشارهای فرهنگی تقویت کند. این یافته ها برای طراحی برنامه های توسعه حرفه ای و سیاست گذاری های آموزشی در معلمان کاربرد دارند. پیشنهاد می شود که در تحقیقات آینده، نقش متغیرهای میانجی مانند حمایت سازمانی و تاثیرات طولی خوش بینی بررسی شود.

کلیدواژه ها:

خوش بینی ، مسئولیت پذیری ، مسئولیت پذیری شخصی ، مسئولیت پذیری حرفه ای ، مسئولیت پذیری اخلاقی