اثرگذاری تعهد بر سبک تصمیم گیری در بین دبیران آموزش و پرورش شهر سنندج

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرگذاری تعهد سازمانی (شامل ابعاد عاطفی، مستمر و هنجاری) بر سبک های تصمیم گیری (منطقی، شهودی، وابسته، اجتنابی و خودجوش) در میان دبیران آموزش و پرورش شهر سنندج انجام شده است. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل کلیه دبیران شاغل در مدارس متوسطه دولتی شهر سنندج در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ می باشد. نمونه گیری به روش تصادفی طبقه ای انجام شد و حجم نمونه بر اساس جدول مورگان حدود ۲۸۰-۳۲۰ نفر برآورد گردید. ابزار گردآوری داده ها شامل دو پرسشنامه استاندارد تعهد سازمانی آلن و مایر (۱۹۹۰) و سبک های تصمیم گیری اسکات و بروس (۱۹۹۵) بود که روایی محتوایی آن ها توسط متخصصان تایید و پایایی آن ها با آلفای کرونباخ بالای ۰.۸۵ محاسبه شد. یافته ها نشان داد که بین تعهد سازمانی کلی و سبک تصمیم گیری منطقی و مشارکتی/منطقی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (p<۰.۰۵؛ r=۰.۴۲ تا ۰.۵۸). دبیران با تعهد عاطفی بالاتر تمایل بیشتری به تصمیم گیری های منطقی، سیستماتیک و مبتنی بر تحلیل اطلاعات نشان می دهند، در حالی که تعهد مستمر (به دلیل هزینه های ترک سازمان) با سبک اجتنابی و وابسته همبستگی مثبت ضعیف تری داشت. تعهد هنجاری نیز با سبک شهودی و خودجوش رابطه منفی معناداری نشان داد، به این معنا که دبیران متعهدتر از نظر هنجاری کمتر به تصمیم گیری های احساسی یا عجولانه روی می آورند. نتایج حاکی از آن است که افزایش تعهد سازمانی (به ویژه بعد عاطفی) می تواند دبیران را به سمت سبک های تصمیم گیری منطقی و مشارکتی سوق دهد که این امر کیفیت تصمیم گیری های آموزشی و کلاسی را بهبود می بخشد. پیشنهاد می شود مدیران آموزش و پرورش سنندج با تقویت برنامه های توسعه تعهد سازمانی (مانند توانمندسازی، حمایت عاطفی و ایجاد حس تعلق) سبک تصمیم گیری دبیران را به سمت رویکردهای موثرتر هدایت کنند. این پژوهش می تواند مبنایی برای مطالعات آتی در زمینه تصمیم گیری معلمان در مناطق مشابه باشد.

کلیدواژه ها:

تعهد سازمانی ، سبک تصمیم گیری ، دبیران ، آموزش و پرورش ، سنندج