تاثیر ثبات مقرراتی و انعطاف پذیری استراتژیک بر بهره وری شرکت های کوچک و متوسط: نقش تعدیل کننده انعطاف پذیری استراتژیک (مطالعه موردی: شهر سنندج)

هدف این پژوهش بررسی تاثیر ثبات مقرراتی و انعطاف پذیری استراتژیک بر بهره وری شرکت های کوچک و متوسط (SMEs) در شهر سنندج است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را مدیران و مالکان شرکت های کوچک و متوسط فعال در شهر سنندج تشکیل می دهند که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی، داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد گردآوری شد. برای آزمون فرضیه ها از روش مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد که ثبات مقرراتی تاثیر مثبت و معناداری بر بهره وری شرکت ها دارد (β = ۰.۳۶، p < ۰.۰۰۱). همچنین، انعطاف پذیری استراتژیک با ضریب مسیر بالاتر (β = ۰.۴۵، p < ۰.۰۰۱) تاثیر قوی تری بر بهره وری شرکت های کوچک و متوسط نشان داد. علاوه بر این، نتایج حاکی از آن است که انعطاف پذیری استراتژیک نقش تعدیل کننده مثبت و معناداری در رابطه بین ثبات مقرراتی و بهره وری ایفا می کند (β = ۰.۲۳، p < ۰.۰۱)؛ به گونه ای که با افزایش سطح انعطاف پذیری استراتژیک، اثر ثبات مقرراتی بر بهره وری شرکت ها تقویت می شود. یافته های این پژوهش نشان می دهد که ارتقای بهره وری شرکت های کوچک و متوسط مستلزم توجه هم زمان به ثبات محیط مقرراتی و توسعه قابلیت های استراتژیک درون سازمانی است. نتایج می تواند برای مدیران شرکت ها و سیاست گذاران اقتصادی در جهت طراحی سیاست های حمایتی موثر مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ثبات مقرراتی ، انعطاف پذیری استراتژیک ، بهره وری ، شرکت های کوچک و متوسط ، سنندج