بررسی تاثیر نوآوری های سازمانی بر عملکرد صادراتی شرکتها

تولید و توسعه محصولات جدید، فرآیندی است که همواره به عنوان یک مزیت رقابتی برای سازمان های تولیدی مطرح شده است. فرآیند توسعه محصول جدید، فرآیندی است که در آن یک سازمان کلیه منابع، امکانات و توانایی های خود را در قالب تیم های چندمنظوره جهت ایجاد یک محصول جدید و نوآوری شده و یا توسعه و پیشرفت یک محصول موجود به کار می گیرد؛ به طوری که توسعه محصول جدید به عنوان یک فرآیند اساسی جهت پیشرفت و تجدید سازمان شمرده می شود. با توجه به رشد روزافزون جمعیت و وجود بازارهای بین المللی یکی از راهکارهای مناسب شرکت های کوچک و متوسط جهت ارتقا جایگاه و توسعه خود حضور در این بازارها است. شرکت های کوچک و متوسط به دلیل ساختار پویا و منعطف خود قابلیت تطبیق با شرایط مختلف بازار هدف را دارند. حال یکی از عوامل بسیار مهم شناخت بازار و طراحی و تولید محصول و خدمات منطبق با نیاز بازار هدف می باشد. نوآوری یکی از متغیرهای بسیار مهمی است که در اینجا باید بسیار به آن دقت نمود. همچنین، صادرات، یکی از حیاتی ترین بخش های اقتصاد هر کشور است. صدور کالا و خدمات، مهم ترین منبع تامین درآمد ارزی کشور محسوب می شود که نبض اقتصاد زنده و فعال دنیا را در دست دارد. در این شرایط، شرکت ها از راه های مختلف می کوشند تا کالاها و خدمات خود را در سرتاسر دنیا به فروش برسانند و سود خود را به حداکثر و بیشینه برسانند. شرکت ها با صادرات می توانند با کمترین درگیری در فعالیت های محلی، محصول خود را در بازارهای خارجی عرضه کنند. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر نوآوری های سازمانی بر عملکرد صادراتی شرکت ها بوده که در یک شرکت فعال در حوزه صادرات انجام شده است. بر این اساس، دو فرضیه تدوین و بر اساس داده های پرسشنامه ای و تحلیل های آماری با کمک روش رگرسیون، مورد تایید قرار گرفتند. در انتها نیز پیشنهاداتی ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

نوآوری سازمانی ، عملکرد صادراتی