برنامه ریزی راهبردی اساس حکمروایی خوب در شهرداری ها

حکمروایی را به عنوان مفهومی در جهت ساماندهی عمل جمعی مبتنی بر قراردادها و قواعد اجتماعی تعریف می کنند که دارای یک قلمرو، نفع جمعی و توان تنفیذ نفع جمعی است. شکل گیری سازمان های محلی مردمی در پایین ترین سطح حوزه محلی از مولفه های موردتوجه حکمرانی محلی مطلوب برای توانمندسازی و نهادینه کردن مشارکت شهروندان در برنامه های توسعه پایدار است. در رویکرد حکمروایی محلی مطلوب، رابطه متعالی دولت و شهروندان از طریق توزیع قدرت و واگذاری اختیارات و مسئولیت ها به بازیگران محلی بازآفرینی می شود و به مقامات محلی فرصت داده می شود در پاسخ به تقاضاهای شهروندان و تحقق اهداف توسعه پایدار جامعه محلی، از فرصت همکاری و تعامل با بخش خصوصی، تشکل های مدنی و مشارکت شهروندان استفاده کنند. در این مقاله سعی خواهد شد با هدف کاربردی و ارائه الگوی پیشنهادی با روش تحقیق اکتشافی ضمن تشریح نقش و جایگاه شهرداری ها به عنوان دولت های محلی در ایجاد زیرساخت های لازم برای پایداری شهری به همراه شهروندان و بخش خصوصی مبانی و معیارهای حکمروایی مطلوب و تاثیر آن برای توسعه شهری را بیان می نماید.

کلیدواژه ها:

برنامه راهبردی ، حکمروایی مطلوب ، مدیریت شهری ، شهرداری ها