تاب آوری شهری با تاکید بر نقش مدیریت شهری در کشورهای درحال توسعه

تاب آوری شهری به عنوان یک مفهوم حیاتی در مواجهه با چالش های فزاینده ناشی از تغییرات اقلیمی، بلایای طبیعی، رشد سریع جمعیت و تحولات اقتصادی-اجتماعی، اهمیت فزاینده ای یافته است. این مقاله مروری بر ادبیات موجود با تمرکز بر نقش کلیدی مدیریت شهری در ارتقاء تاب آوری شهرها، به ویژه در بستر کشورهای درحال توسعه می پردازد. کشورهای درحال توسعه به دلیل محدودیت های منابع، ضعف زیرساخت ها، و پیچیدگی های حکمرانی، آسیب پذیری بیشتری در برابر شوک ها و استرس های شهری دارند. این پژوهش با بررسی چارچوب های نظری تاب آوری و مدل های مدیریتی مرتبط، به تحلیل ابعاد مختلف عملکرد مدیریت شهری از جمله برنامه ریزی استراتژیک، توسعه زیرساخت های حیاتی، حکمرانی مشارکتی، و ظرفیت سازی نهادی می پردازد. یافته های این مرور نشان می دهد که مدیریت شهری کارآمد، با اتخاذ رویکردهای جامع و یکپارچه، قادر است نه تنها ظرفیت شهرها را برای مقاومت و بازیابی افزایش دهد، بلکه مسیر توسعه پایدار و عادلانه را نیز هموار سازد. در نهایت، این مقاله به ارائه بینش هایی برای سیاست گذاران و متخصصان شهری جهت تقویت تاب آوری در شهرهای کشورهای درحال توسعه می پردازد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری شهری ، مدیریت شهری ، کشورهای در حال توسعه