معماری سبز و تاثیرات آن بر سلامت جسمی و روحی انسان

افزایش شهرنشینی و هجوم جمعیت به شهرها باعث افزایش ازدحام و به طبع آن افزایش ساخت وسازهای بی رویه و غیراصولی در محیط شهرها شده است. افزایش ساخت وساز باعث تخریب بیشتر محیط سبز، باغات و فضاهای بکر و طبیعی درون و اطراف شهرها می گردد که شاهرگ های تنفسی محیط شهر و انسان های شهرنشین می باشند. این تخریب گسترده محیط زیست همراه با ساخت وسازهای مغایر با طبیعت باعث افزایش آلایندگی های مختلف در محیط شهرها و فضاهای زندگی انسان و بروز مشکلات متعدد شهرنشینان شده است. این مشکلات عدیده که امروزه به سمت افزایش آسیب های جسمی و روحی انسان شهرنشین می رود، لزوم بازبینی و بازگشت به طراحی های دقیق تر و روانشناسانه برای محیط و ساختمان های جدید شهری را نشان می دهد. تکنولوژی و علم امروز معماری برای جلوگیری از تخریب طبیعت و در عین حال بازسازی طبیعت در محیط های شهری به راهکار معماری سبز و استفاده از روانشناسی محیطی در طراحی ساختمان ها روی آورده است. در این مقاله اثرات مثبت جسمی و روانی این معماری و قرارگیری انسان در کنار گیاهان سبز (دیوارهای زنده) در ساختمان ها (بخصوص در ساختمان های مسکونی) مورد بررسی قرار گرفته است. این بررسی نشان می دهد توجه به طبیعت و حضور مستمر آن در محیط زندگی باعث بهبود سطح زندگی روانی انسان می شود و تاثیرات عمیقی بر احساسات و روحیات او می گذارد. لذا طراحی دیوار و بام سبز در فضای معمارانه، امری ایده آل در فضای زندگی ماشینی بشر امروز به حساب می آید که باعث ایجاد مزایای متعدد از جمله؛ حذف سموم و تصفیه هوای داخل ساختمان، کاهش آلودگی صوتی، برانگیخته شدن احساس شادی و صمیمیت و ایجاد آرامش و طراوت در انسان می شود.

کلیدواژه ها:

معماری سبز ، معماری ارگانیک ، روانشناسی محیطی ، سلامت جسمی و روانی ، دیوار و بام سبز