اثرات گردشگری ساحلی بر زیستگاه لاکپشت های پوزه عقابی در سواحل منطقه آزاد چابهار (مکران)

لاک پشت پوزه عقابی (Eretmochelys imbricata) یکی از گونه های در معرض خطر جهانی است که برای تخم گذاری به سواحل ماسه ای بکر نیاز دارد. سواحل مکران در منطقه آزاد چابهار یکی از مهم ترین زیستگاه های این گونه در ایران محسوب می شوند. با گسترش گردشگری ساحلی، فعالیت های انسانی شامل ساخت زیرساخت ها، روشنایی مصنوعی، تردد وسایل نقلیه و تولید زباله، فشار قابل توجهی بر این زیستگاه ها وارد می کند و موفقیت تخم گذاری و بقای جوجه ها را تهدید می کند. همچنین اختلال رفتاری و استرس ناشی از حضور گردشگران می تواند جمعیت گونه را کاهش دهد. هدف این مطالعه بررسی اثرات مستقیم و غیرمستقیم گردشگری ساحلی بر لاک پشت های پوزه عقابی در سواحل چابهار است. یافته ها نشان می دهد که بدون مدیریت مناسب، فعالیت های انسانی می تواند تهدیدی جدی برای بقای این گونه و اکوسیستم های مرجانی مرتبط باشد. پیشنهاد می شود اقدامات حفاظتی شامل ایجاد مناطق حفاظت شده، کنترل نور مصنوعی، مدیریت زباله ها و آموزش جامعه محلی و گردشگران اجرا شود. این اقدامات نه تنها بقای لاک پشت ها را تضمین می کند، بلکه سلامت و پایداری اکوسیستم های ساحلی و مرجانی را حفظ و توسعه گردشگری پایدار را ممکن می سازد.

کلیدواژه ها:

لاک پشت پوزه عقابی ، گردشگری ساحلی ، زیستگاه دریایی ، حفاظت محیط زیست