بررسی ائتلاف راهبردی چین و روسیه در نظم چند قطبی و فرصت ها و تهدیدهای پیش رو برای سیاست خارجی ایران

در دهه اخیر تحولات نظام بین الملل به سوی نظمی چندقطبی حرکت کرده است که در آن، ائتلاف چین و روسیه به عنوان یکی از مهم ترین محورهای قدرت، چالش مستقیم نظم لیبرال غرب محور به رهبری ایالات متحده تلقی می شود. این ائتلاف، که بر پایه منافع ژئوپلیتیکی، انرژی و امنیتی شکل گرفته، نشان دهنده تغییر در توازن قوا و کاهش توان هژمونیک غرب است. پژوهش حاضر با بهره گیری از چارچوب نظری رئالیسم ساختاری و روش تحلیل فرایند، به بررسی این پرسش می پردازد که ایران چگونه می تواند از وضعیت جدید نظم چندقطبی ناشی از ائتلاف چین و روسیه حداکثر منفعت را کسب کرده و از تعارض بالقوه منافع این دو قدرت جلوگیری کند؟ یافته ها نشان می دهد که همگرایی پکن و مسکو فرصت هایی برای ایران در قالب همکاری های اقتصادی، انرژی و دیپلماتیک فراهم آورده است اما در عین حال، تهدیداتی نیز در زمینه وابستگی بیش از حد و محدود شدن حاشیه مانور تهران در برابر دو قدرت شرقی وجود دارد. در نتیجه حفظ استقلال استراتژیک و بهره گیری هوشمندانه از رقابت قدرت های بزرگ برای ایران در محیط چندقطبی آینده امری حیاتی است. روش پژوهش حاضر کیفی-تحلیلی است و شیوه گردآوری مطالب به صورت کتابخانه ای می باشد.

کلیدواژه ها:

چین ، روسیه ، نظم چندقطبی ، رئالیسم ، ساختاری ، سیاست خارجی ایران