چارچوب نهادی سیاستگذاری عمومی و انرژی در روسیه پیوند سیاستهای داخلی، بخشی و منطقه ای

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 58

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

MANAGEMENTCONF06_140

تاریخ نمایه سازی: 11 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

تحول ساختار حکمرانی انرژی در روسیه طی دو دهه اخیر تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل نهادی، اقتصادی و سیاسی قرار داشته است. در شرایطی که روسیه یکی از بزرگترین تولیدکنندگان انرژی جهان است، سیاست گذاری انرژی در این کشور نه تنها تابع الزامات امنیت عرضه و تقاضای داخلی است، بلکه به طور مستقیم با سیاستهای مالی، کشاورزی، منطقه ای و فناوری نیز گره خورده است (۲۰۱۴ Liert & Liefert, ۲۰۱۲; OECD). مقاله حاضر با رویکردی مروری-تحلیلی و بر پایه اسناد، گزارش ها و شواهد تجربی تلاش می کند چارچوب نهادی سیاست گذاری عمومی در حوزه انرژی روسیه را واکاوی کرده و نشان دهد چگونه سیاست های مالی (۲۰۱۴ Belokrilova & Cherkezov)، سیاست های انرژی (۲۰۱۶ (FAO))، سازوکارهای نهادی و فناوری (۲۰۱۴, Costantini & Liberati, ۲۰۱۴; Martin & Galang) و سیاست های منطقه ای (Shokri et al., ۲۰۱۷) یکدیگر را شکل می دهند و بر هم اثر متقابل دارند. یافته های بررسی شده نشان می دهد که سیاست های مالی در مناطق روستایی روسیه از طریق ارائه حمایت های اعتباری، یارانه ای و تجهیزاتی نقش مهمی در تقویت ظرفیت های نهادی و فناوری در بخش کشاورزی و انرژی ایفا می کنند. در مقابل، سیاست های انرژی به ویژه در حوزه انرژی های تجدیدپذیر، بازیافت زیست توده و مدیریت پسماند امکان بازتعریف نقش مناطق روستایی و کاهش آسیب پذیری اقتصادی را فراهم کرده اند (Higgins et al., ۲۰۱۵; Antwi et al., ۲۰۱۵). هم زمان، ضعف تاریخی بازارهای محلی، نوسانات قیمت، پیامدهای تحریم ها و چالش های مرتبط با ساختار اداری روسیه موجب شده است که کیفیت نهادها نقشی تعیین کننده در میزان موفقیت یا ناکامی سیاست های انرژی داشته باشد (۲۰۰۱, Lerman & Shagaida, ۲۰۰۷; Swinnen et al.). نتایج مرور نشان می دهد که مدل های نهادی کارآمد اعم از نهادهای سخت مثل زیرساخت های قانونی و مالی، و نهادهای نرم مانند ظرفیت مدیریتی و اجتماعی در تعامل با سیاست های انرژی می توانند تاب آوری اقتصادی و زیست محیطی مناطق مختلف روسیه را افزایش دهند. این پیوند میان سیاست های انرژی، مالی و منطقه ای در نهایت به شکل گیری یک چارچوب سیاست گذاری یکپارچه منجر می شود که نقش کلیدی در توسعه پایدار بخش انرژی و کشاورزی روسیه دارد. این مقاله ضمن تبیین روابط بین این حوزه ها، چشم اندازی از مسیرهای بهبود سیاست گذاری انرژی مبتنی بر ارتقای کیفیت نهادها ارائه می کند.

نویسندگان

مهدی گل محمدی

دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی سیاستگذاری عمومی دانشگاه تهران تهران ایران