چارچوب نهادی سیاستگذاری عمومی و انرژی در روسیه پیوند سیاستهای داخلی، بخشی و منطقه ای
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 58
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MANAGEMENTCONF06_140
تاریخ نمایه سازی: 11 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
تحول ساختار حکمرانی انرژی در روسیه طی دو دهه اخیر تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل نهادی، اقتصادی و سیاسی قرار داشته است. در شرایطی که روسیه یکی از بزرگترین تولیدکنندگان انرژی جهان است، سیاست گذاری انرژی در این کشور نه تنها تابع الزامات امنیت عرضه و تقاضای داخلی است، بلکه به طور مستقیم با سیاستهای مالی، کشاورزی، منطقه ای و فناوری نیز گره خورده است (۲۰۱۴ Liert & Liefert, ۲۰۱۲; OECD). مقاله حاضر با رویکردی مروری-تحلیلی و بر پایه اسناد، گزارش ها و شواهد تجربی تلاش می کند چارچوب نهادی سیاست گذاری عمومی در حوزه انرژی روسیه را واکاوی کرده و نشان دهد چگونه سیاست های مالی (۲۰۱۴ Belokrilova & Cherkezov)، سیاست های انرژی (۲۰۱۶ (FAO))، سازوکارهای نهادی و فناوری (۲۰۱۴, Costantini & Liberati, ۲۰۱۴; Martin & Galang) و سیاست های منطقه ای (Shokri et al., ۲۰۱۷) یکدیگر را شکل می دهند و بر هم اثر متقابل دارند. یافته های بررسی شده نشان می دهد که سیاست های مالی در مناطق روستایی روسیه از طریق ارائه حمایت های اعتباری، یارانه ای و تجهیزاتی نقش مهمی در تقویت ظرفیت های نهادی و فناوری در بخش کشاورزی و انرژی ایفا می کنند. در مقابل، سیاست های انرژی به ویژه در حوزه انرژی های تجدیدپذیر، بازیافت زیست توده و مدیریت پسماند امکان بازتعریف نقش مناطق روستایی و کاهش آسیب پذیری اقتصادی را فراهم کرده اند (Higgins et al., ۲۰۱۵; Antwi et al., ۲۰۱۵). هم زمان، ضعف تاریخی بازارهای محلی، نوسانات قیمت، پیامدهای تحریم ها و چالش های مرتبط با ساختار اداری روسیه موجب شده است که کیفیت نهادها نقشی تعیین کننده در میزان موفقیت یا ناکامی سیاست های انرژی داشته باشد (۲۰۰۱, Lerman & Shagaida, ۲۰۰۷; Swinnen et al.). نتایج مرور نشان می دهد که مدل های نهادی کارآمد اعم از نهادهای سخت مثل زیرساخت های قانونی و مالی، و نهادهای نرم مانند ظرفیت مدیریتی و اجتماعی در تعامل با سیاست های انرژی می توانند تاب آوری اقتصادی و زیست محیطی مناطق مختلف روسیه را افزایش دهند. این پیوند میان سیاست های انرژی، مالی و منطقه ای در نهایت به شکل گیری یک چارچوب سیاست گذاری یکپارچه منجر می شود که نقش کلیدی در توسعه پایدار بخش انرژی و کشاورزی روسیه دارد. این مقاله ضمن تبیین روابط بین این حوزه ها، چشم اندازی از مسیرهای بهبود سیاست گذاری انرژی مبتنی بر ارتقای کیفیت نهادها ارائه می کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهدی گل محمدی
دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی سیاستگذاری عمومی دانشگاه تهران تهران ایران