مروری بر مناسبات اقتصادی ایران و هند

مروری بر مناسبات اقتصادی ایران و هند نویسنده؛ احمد رضائی کارشناس ارشد علوم سیاسی زمینه و اهداف اصلی ترین هدف پژوهش پیش رو مرور مناسبات تجاری تهران و دهلی نو است. در پژوهش حاضر نگارنده قصد دارد تا با شناخت توانمندی های صنعتی اقتصادی هند و پیوند تجارت ایران با این کشور، راهی برای خروج از انزوای سیاسی مالی تهران پیدا کند. در همین راستا نتایج این تحقیق نشان می دهد که هند پس از استقلال از بریتانیا در ۱۵ اوت ۱۹۴۷ بعد از یک دوره کشمکش داخلی که منجر به تاسیس پاکستان و بنگلادش شد، توانست ترقی فزاینده ای در زمینه های مختلف اقتصادی نظامی داشته باشد و به جایگاه چهارم قدرت های تجاری و نظامی جهان دست پیدا کند. پس ایران لاجرم برای خروج از بن بست سیاسی اقتصادی باید از طریق مذاکره، توافق نامه و... از ظرفیت های این قدرت نوظهور جهت کاهش آلام ملی استفاده کند. روش پژوهش؛ با کمک نظریه وابستگی متقابل پیچیده و روش توصیفی-تحلیلی این مقاله تدوین شده است. پژوهش حاضر را با مطالعه آثار کارشناسان مسائل شبه قاره هند و همچنین با مرور کتاب ها، مقالات، تارنماهای خبری و روزنامه ها به سرانجام رساندیم تا ظرفیت های هند برای ارتقای شاخص های اقتصادی ایران را مورد مداقه قرار دهیم. نتایج و یافته های پژوهش؛ هند پس از استقلال همواره در جهت عدم تعهد به ابرقدرت ها در مسائل پیرامون سیاست خارجی گام برداشته و مهم ترین هدف دهلی نو در عرصه بین المللی محدود و محصور کردن پاکستان در یک منطقه کوچک جغرافیایی است. با اینکه سنگ بنای روابط جدید تهران و دهلی نو در دوران زمامداری محمدرضا شاه پهلوی با امضای عهدنامه مودت [صلح و دوستی ابدی] پی ریزی شد و پس از انقلاب ۱۳۵۷ تفاهم نامه ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳ درهای جدیدی به سوی همکاری های منطقه ای گشود، اما روابط فرهنگی این دو سرزمین کهن به بیش از پنج هزار سال قبل بازمی گردد. با این حال چالش های بی شماری پیش روی ایران و هند برای افزایش مراودات دوجانبه قرار دارد که کلیدی ترین آن نگاه به شرق (چین، روسیه، ایران) و تکیه صرف بر این دو دولت استعماری در معادلات بین المللی است.

کلیدواژه ها:

ایران ، اقتصاد ، انزوا ، بن بست ، هند